ابوالفتوح رازى در تفسير آيه ٨٢ سوره زخرف: «قُلْ إِن كَانَ لِلرَّحْمَنِ وَلَدٌ فَأَنَا أَوَّلُ الْعَابِدِينَ» گويد: «رسول صلى الله عليه و آله خواست تا ردّ كند بر كافران، قول و مذهب فاسد ايشان را از اثبات فرزند در حق او، گفت: اگر چنانستى كه او را تعالى فرزندى بودى، اول كسى كه او را پرستيدى و اولى تر كس، من بودمى؛ چون نمى گويم و عبادت نمى كنم فرزند او را، دليل است بر آنكه او را فرزند نيست؛ نفى عبادت به دليل نفى فرزند كرد؛ چه اگر بودى، عبادتش واجب بودى». [١]

نفى رؤيت بارى تعالى

ابوالفتوح رازى رؤيت حق تعالى را محال مى داند و دلايلى را بر اثبات مدعاى خويش اقامه كرده و به شبهات مربوطه پاسخ داده است؛ چنان كه در تفسير آيه ١٥٣ سوره نسا: «يَسْأَلُكَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَن تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَاباً مِّنَ السَّمَاء فَقَدْ سَأَلُواْ مُوسَى أَكْبَرَ مِن ذَلِكَ فَقَالُواْ أَرِنَا اللّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ ثُمَّ اتَّخَذُواْ الْعِجْلَ مِن بَعْدِ مَا جَاءتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ فَعَفَوْنَا عَن ذَلِكَ وَآتَيْنَا مُوسَى سُلْطَانًا مُّبِينًا» گويد: «در آيه چند دليل است بر صحت مذهب ما، از چند وجه: يكى آنكه ما گفتيم: موسى عليه السلام سؤال رؤيت براى خود نكرد؛ براى قوم كرد فى قوله: «أرِنى أَنظُر إليكَ» [٢] . خداى تعالى به ظاهر قرآن و صريح لفظ اضافه سؤال كرد به ايشان كه: «فَقَدْ سَأَلُواْ مُوسَى أَكْبَرَ مِن ذَلِكَ فَقَالُواْ أَرِنَا اللّهِ جَهْرَةً» . دگر آنكه در او چند دليل است بر ابطال رؤيت: يكى قوله: «فَقَدْ سَأَلُواْ مُوسَى أَكْبَرَ مِن ذَلِكَ» حق تعالى باز نمود كه ايذاى جهودان، رسول عليه السلامرا به مطالبه او به كتابى از

[١] روح الجنان، ج ١٠، ص ١٠٤.[٢] اعراف (٧): آيه ١٤٣.