ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٨٦٢
خطبه ١١٢ در طلب باران است ١٨٣
خطبه ١١٣ در اوصاف پيامبر خدا (ص) است ١٨٨
گفتار ١١٤ در نكوهش بخل است ١٩٤
گفتار ١١٥ در دلجويى آن حضرت از اصحابش مىباشد كه او را يارى كردند ١٩٧
گفتار ١١٦ در نكوهش اصحابش مىباشد و در آغاز از رفتار زشت آنها مىپرسد ١٩٩
گفتار ١١٧ در بيان اوصاف و فضايل خود آن حضرت است ٢٠٣
گفتار ١١٨ در ردّ ايرادهاى معترضان است ٢٠٧
گفتار ١١٩ را براى خوارج ايراد فرموده كه بر انكار حكميّت پا فشارى مىكردند ٢١٤
گفتار ١٢٠ را در ميدان نبرد براى ياران خود ايراد فرموده است ٢١٩
گفتار ١٢١ در اظهار مهربانى به اصحاب و تشويق يارانش به جهاد ٢٢١
گفتار ١٢٢ در ترغيب اصحاب خود به جهاد است ٢٢٣
گفتار ١٢٣ در باره حكميّت است ٢٣٠
گفتار ١٢٤ را به هنگامى ايراد فرموده كه آن حضرت را به سبب رعايت تساوى در تقسيم عطايا مورد عتاب قرار دادند ٢٣٨
گفتار ١٢٥ را براى خوارج ايراد فرموده است ٢٤٢
گفتار ١٢٦ در باره پيشآمدهاى بزرگ بصره خبر مىدهد ٢٤٩
گفتار ١٢٧ در باره احوال تركهاى مغول است ٢٥٣
گفتار ١٢٨ در باره پيمانهها و ترازوهاست ٢٥٧
گفتار ١٢٩ را خطاب به ابى ذرّ در هنگامى كه به ربذه تبعيد شد ايراد فرموده است ٢٦٤
گفتار ١٣٠ در سرزنش اصحاب به سبب اختلافى كه دارند ٢٦٩
گفتار ١٣١ در باره وجوب شكر در برابر رخدادهاست ٢٧٤
خطبة ١٣٢ در يادآورى مرگ و هشدار بر اين كه بايد براى آن كار كرد، و بيان معناى زندگى و مرگ ٢٨٠
گفتار ١٣٣ موضوع مشورت عمر با آن حضرت در باره رفتن خود او به همراه لشكريان به جنگ روميان ٢٩٦