ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٧٣٠ - فرموده است و قبض نبيه تا به
بر عمل به آنچه در قرآن است پيمان گرفت.
(٣٩٧١٩- ٣٩٧١٠)
فرموده است: و ارتهن عليه أنفسهم.
يعنى: خداوند آنان را در گرو عمل به قرآن و وفاى به اين پيمان قرار داده، چنان كه فرموده است: «فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفى بِما عاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ فَسَيُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً [١]» در جمله أتمّ به نوره مراد نور هدايت خداوند بر خلق است، و نورى را كه خداوند تمام و كامل فرموده، نور نبوّت است كه در آيه شريفه «يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ يَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ [٢]» به آن اشاره شده است، إطفاء و يا خاموش كردن نور خدا، عبارت از سخنان ناروايى است كه مشركان در باره پيامبر (ص) خدا بر زبان جارى مىكردند و مىگفتند: او آموزش ديده، ديوانه، جادوگر و دروغگوست، و قرآن افسانههاى پيشينيان است كه او آنها را نوشته است.
جمله أكمل به دينه نيز داراى همان معنايى است كه براى أتمّ به نوره ذكر شد.
(٣٩٧٦٧- ٣٩٧٢٠)
فرموده است: و قبض نبيّه ... تا به.
اين گفتار نظير قول خداوند متعال است كه فرموده است: «الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ»، منظور از أحكام هدايت، بيان طرق هدايت و چگونگى سير در اين راه و تثبيت آن در دلهاى مؤمنان است.
پس از اين به لزوم تعظيم و بزرگداشت خداوند دستور مىدهد، بايد دانست كه عظّمت من فلان معناى عظّمته را دارد، و ما در جمله، فعظّموا منه سبحانه ما عظّم ... مصدريّه است يعنى: خدا را به عظمت ياد كنيد به گونهاى كه او خود را
[١] سوره فتح (٤٨) آيه (١٠) يعنى: كسى كه پيمان بشكند به زيان خود پيمان شكنى مىكند و هر كس به عهدى كه با خدا بسته وفا كند به زودى پاداش بزرگى به او خواهد داد.
[٢] سوره توبة (٩) آيه (٣٢) يعنى: آنها مىخواهند نور خدا را با دهانشان خاموش كنند و خدا جز اين نمىخواهد كه نور خود را كامل كند.