ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٢١ - شرح
(١٠٩٩) ٩٩- از خطبههاى آن حضرت عليه السّلام است كه در همان زمينه ايراد فرمودهاند
وَ ذَلِكَ يَوْمٌ يَجْمَعُ اللَّهُ فِيهِ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ- لِنِقَاشِ الْحِسَابِ وَ جَزَاءِ الْأَعْمَالِ- خُضُوعاً قِيَاماً قَدْ أَلْجَمَهُمُ الْعَرَقُ- وَ رَجَفَتْ بِهِمُ الْأَرْضُ- فَأَحْسَنُهُمْ حَالًا مَنْ وَجَدَ لِقَدَمَيْهِ مَوْضِعاً- وَ لِنَفْسِهِ مُتَّسَعاً (١٩٧٣٤- ١٩٧٠٣)
[فصل اول]
[ترجمه]
«قيامت روزى است كه خداوند همه پيشينيان و پسينيان را در آن روز گرد مىآورد، تا به حساب آنها دقيقا رسيدگى، و پاداش كردار آنها داده شود، (در آن روز) همه با خضوع و فروتنى ايستادهاند، و (بر اثر دشوارى موقعيّت) عرق (از سر و روى آنها سرازير شده و) مانند لجام اطراف دهان آنان را فرا گرفته، و زمين، آنان را به لرزه در آورده است، نيكوترين احوال را كسى دارد كه توانسته جاى پايى براى خود تهيّه كند، و محلّ فراخى براى ايستادن خود به دست آورد.»
[شرح]
(١٩٧٢١- ١٩٧٠٣) مراد از روز، روز رستاخيز است، و معناى نقاش در حساب، با دقّت تمام به حساب رسيدگى كردن است، خواننده با مطالعه صفحات پيش، از چگونگى اين روز آگاه است، و اين آيه شريفه نيز بيان كيفيّت اين روز است كه فرموده است:
«يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتاتاً لِيُرَوْا أَعْمالَهُمْ [١]» و قيد خضوعا اشاره است به قول خداوند
[١] سوره زلزال (٩٩) آيه ٦ يعنى: در آن روز (قيامت) مردم پراكنده (از گورهايشان) بيرون مىآيند تا (نتيجه) كردار خود را ببينند.