ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٣٥٣ - ترجمه
(١١٤٤) ١٤٤- از خطبههاى آن حضرت عليه السّلام است:
أَيُّهَا النَّاسُ- إِنَّمَا أَنْتُمْ فِي هَذِهِ الدُّنْيَا غَرَضٌ تَنْتَضِلُ فِيهِ الْمَنَايَا- مَعَ كُلِّ جَرْعَةٍ شَرَقٌ وَ فِي كُلِّ أَكْلَةٍ غَصَصٌ- لَا تَنَالُونَ مِنْهَا نِعْمَةً إِلَّا بِفِرَاقِ أُخْرَى- وَ لَا يُعَمَّرُ مُعَمَّرٌ مِنْكُمْ يَوْماً مِنْ عُمُرِهِ- إِلَّا بِهَدْمِ آخَرَ مِنْ أَجَلِهِ- وَ لَا تُجَدَّدُ لَهُ زِيَادَةٌ فِي أَكْلِهِ إِلَّا بِنَفَادِ مَا قَبْلَهَا مِنْ رِزْقِهِ- وَ لَا يَحْيَا لَهُ أَثَرٌ إِلَّا مَاتَ لَهُ أَثَرٌ- وَ لَا يَتَجَدَّدُ لَهُ جَدِيدٌ إِلَّا بَعْدَ أَنْ يَخْلَقَ لَهُ جَدِيدٌ- وَ لَا تَقُومُ لَهُ نَابِتَةٌ إِلَّا وَ تَسْقُطُ مِنْهُ مَحْصُودَةٌ- وَ قَدْ مَضَتْ أُصُولٌ نَحْنُ فُرُوعُهَا- فَمَا بَقَاءُ فَرْعٍ بَعْدَ ذَهَابِ أَصْلِهِ (٢٨٩٧٦- ٢٨٨٨٢)
[بخش اول]
[لغت]
(غرض): هدف
[ترجمه]
«اى مردم! به راستى شما در اين دنيا هدف تيرهاى مرگ هستيد، با هر جرعهاى، آب جستنى در گلو، و در هر لقمهاى استخوانى گلوگير وجود دارد، به نعمتى از آن دست نمىيابيد مگر اين كه نعمتى ديگر را از دست مىدهيد، هيچ كس از شما از زندگانى يك روز برخوردار نمىشود مگر اين كه يك روز از مدّت عمرش نابود شده است، و از خوراك تازهاى بهرهمند نمىگردد مگر اين كه بهرهاى از روزى او پيش از اين پايان يافته است، اثر و نشانهاى از او پديدار نمىگردد مگر اين كه اثرى از او از ميان رفته باشد، چيزى براى او تازه نمىشود مگر اين كه تازهاى براى او كهنه شده باشد، خوشهاى براى او نمىرويد مگر اين كه خوشهاى از او درو شده است، ريشههايى كه ما