ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٧٧ - فرموده است و أرواحا بلا أشباح
(٢١١٢٢- ٢١١١٩)
فرموده است: و ظهرت العلامة لمتوسّمها.
يعنى نشانه فرا رسيدن روز رستاخيز، براى اهل فراست و هوش ظاهر شده، كه عبارت است از فتنهها و آشوبهايى كه از بنى اميّه و حاكمان پس از آنها در انتظار است، و ذكر نمودار شدن چهره رستاخيز و نشانههاى آن به منظور هشدار دادن و ترغيب مردم به عمل براى چنين روزى است.
(٢١١٢٨- ٢١١٢٣)
فرموده است: ما لي أراكم أشباحا بلا أرواح.
امام (ع) آنان را به سبب اين كه از خرد خود سود نمىبرند، و با موعظه و يادآورى به جنبش در نمىآيند به جمادهاى بىروح تشبيه فرموده چنان كه خداوند متعال فرموده است: «كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ [١]».
(٢١١٣٢- ٢١١٢٩)
فرموده است: و أرواحا بلا أشباح.
توجيهات مختلفى در اين باره شده است:
١- اين كه اين جمله و جمله پيش اشاره به نقصان و كمبود آنان دارد، يعنى برخى از آنها مانند پيكرهاى بىجانند چنان كه پيش از اين گفته شد، و برخى ديگر كه جانى در تن و اندكى فهم دارند، توان اين را ندارند كه به جنگ پردازند و به همراه آن حضرت پيكار كنند، و همچون جانهايى هستند كه فاقد بدنند، بنا بر اين اين مردم برخى در راه افراط و زياده روى و برخى ديگر در طريق تفريط و تقصيرند.
٢- گفته شده كنايه است از اين كه هنگامى كه براى نبرد با دشمن فرا خوانده مىشوند برخى از آنها درنگ مىكنند و به پا نمىخيزند همچنان كه تن بىجان و جان بىتن از جا برنمىخيزد.
٣- برخى گفتهاند مراد اين است كه اين مردم اگر دچار بيم و هراس شوند هوش و خرد خود را از دست مىدهند، و همچون كالبدهايى بىجان مىشوند، و اگر
[١] سوره منافقون (٦٣) آيه (٤) يعنى: مانند اين است كه آنان چوبهاى تكيه داده به ديوارند.