ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٧٥٨ - فرموده است يطلبون تا رقابهم،
عطف داده شده است.
(٤٦٥٥٥- ٤٦٥٠١)
١٧- أمّا اللّيل فصافّون أقدامهم ... تا آذانهم.
اين گفتار اشاره به اين است كه پرهيزگاران نفس امّاره خود را به وسيله عبادات رام و فرمانبردار مىگردانند، همچنين بيانگر اين است كه چگونه آنان در برابر قرآن به هيجان آمده و درمان دردهاى خود را از آن مىجويند، و با به كار بستن ترتيل و شمرده و خوب خواندن آن، مقاصد قرآن را درك مىكنند، اين كه فرموده است هنگام تلاوت آيات عذاب، دلهاى خود را قرين غم و اندوه مىسازند، اين از جمله چارهجوييها و درمان طلبيهايى است كه از قرآن براى دردهاى خود مىكنند، زيرا درد انسان نادانى و ديگر صفات زشت مورد عمل اوست، و داروى نادانى، دانايى، و درمان خويهاى نكوهيده، به دست آوردن صفات پسنديدهاى است كه در جهت مخالف آنها قرار دارد، از اين رو آنان با تلاوت قرآن كريم دل را قرين اندوه ساخته، و ترس خود را در برابر آيات عذاب الهى كه بر ضدّ غفلت و سرگرمى به امور دنياست برانگيخته، و با حصول آگاهى درد نادانى خويش را درمان مىكنند، زيرا هر صفتى را كه قرآن فضيلت دانسته و به آن تشويق كرده، براى صفت ضدّ آن كه زشت و ناپسنديده است درمان است، بقيّه اين گفتار در باره چگونگى محزون كردن دل و به شوق آوردن آن است.
(٤٦٥٥٩- ٤٦٥٥٦)
فرموده است: فهم حانون على أوساطهم
اين سخن در باره چگونگى ركوع پرهيزگاران است.
(٤٦٥٦٨- ٤٦٥٦٠)
فرموده است: مفترشون لجباههم ... تا أقدامهم،
اين گفتار اشاره به كيفيّت سجود آنان دارد و اعضاى هفتگانه سجده را ذكر مىكند.
(٤٦٥٧٥- ٤٦٥٦٩)
فرموده است: يطّلبون ... تا رقابهم،
اشاره به خواستى است كه پرهيزگاران در اين عبادتهاى خود دارند.
(٤٦٥٨٢- ٤٦٥٧٦) ١٨- ويژگيهاى آنان اين است كه در روز حكيمانند، مراد از آن حكمت شرعيّه است كه مشتمل بر كمال نيروى علمى و عملى است و ميان صحابه