ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٢٥٥ - شرح
زد، فرمود كأنّي به، علّت اين است كه آنچه را آن حضرت از آينده مىداند به چشم بصيرت آن را ديده، و انوار غيبى آن را از طريق مرشد و استادش پيامبر گرامى (ص) بر نفس قدسى او افاضه و الهام فرموده است از اين رو آنچه را به چشم باطن ديده به سبب جلوه و ظهور آن كه خالى از هر شكّ و ريب است به رؤيت چشم سر تشبيه فرموده است لذا به كار بردن حرف تشبيه در آغاز سخن زيبا و نيكوست، و ضميرهاى جمع در خطبه به تركان برگشت دارد، اين كه چهرههاى آنها را به سپرهاى پينه خورده و پوست بردوخته تشبيه فرموده، جهت مشابهت، گردى و استخوان بندى و فراخى صورت آنهاست، و مراد از آن خشونت و ستبرى چهرههاى آنهاست، و اين تشبيه محسوس به محسوس است. امّا توصيف آنها به اين كه جامه ابريشمين و حرير مىپوشند، و اسبان را نگهدارى و آماده مىكنند، بررسى چگونگى احوال تركان به صدق اين گفتار گواهى مىدهد، و خبر آن حضرت در باره كشتار سخت آنها به شرحى كه ذكر فرموده در آن هنگام كه هجوم مىآورند نيز از جمله مطالبى است كه تاريخ بر آن گواه است، وقايعى كه ميان تركان و اعراب و ديگر مسلمانان در روزگار عبد اللّه بن زبير و قتيبة بن مسلم روى داده مشهور است، همچنين جنگهاى مغولان با مسلمانان و كشتار بىرحمانه آنان در عراق عرب و خوزستان و خراسان و ديگر شهرها براى صدق گفتار امام (ع) بدان شرح كه بيان فرموده كافى است.
امّا پاسخ آن بزرگوار به مرد كلبى مشعر بر اين كه آنچه فرموده است علم غيب نيست، و آن را از صاحب علم فرا گرفته و اين كه امام (ع) دانشهايى را علم غيب شمرده كه جز خداوند كسى آنها را نمىداند، همه گفتارى حقّ و صدق است، و با اين توضيح ما را به تفاوت ميان علم غيب و خبر دادن از آنچه در آينده روى خواهد داد آگاه فرموده است، ليكن سزاوار است دانسته شود كه فراگيرى او از پيامبر گرامى (ص) بدين طريق نبوده كه صور و وقايع جزيى به آن بزرگوار القا شده باشد، بلكه معنايش اين است كه بر اثر طول مصاحبت با پيامبر اكرم (ص) از