ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٦٥٤ - فرموده است و اخرجوا إلى الله تا وظائفه
هدفى است به آن دست يابيد [١].» مراد از غايت همان نهايت است كه امير مؤمنان (ع) ذكر فرموده است، و منظور از معالم، مقامات بهشت و منازل فرشتگان است، همچنين در عبارت إنّ لكم علما فاهتدوا بعلمكم مقصود همين نهايت و غايت است، واژه علم را در اين جا براى نفس نفيس خويش استعاره فرموده است، پس از اين گوشزد مىكند كه براى اسلام مقصد و هدفى است و بايد خود را به آن برسانند و اين غايت همان سرانجام كار است كه در بالا توضيح داده شد.
(٣٧٤٥٣- ٣٧٤١٨)
فرموده است: و اخرجوا إلى اللّه ... تا وظائفه.
مقصود اين است كه در آنچه خداوند بر شما واجب گردانيده حقّ او را ادا كنيد و ايفاى حق او را در واجبات و تكاليف اين است كه عمل از روى اخلاص و براى رضاى او انجام گردد. پس از اين شنوندگان را به فرمانبردارى و پيروى از دستورهاى خود ترغيب مىكند و تذكّر مىدهد كه او در روز رستاخيز گواه و مدافع آنها خواهد بود.
برخى از شارحان گفتهاند: اگر چه روز قيامت جاى احتجاج و مجال استدلال نيست، ليكن ذكر آن بدين جهت است كه اگر امام (ع) در آن روز شاهد و گواه آنها باشد مانند اين است كه به سود آنها اثبات دليل كرده و احتجاج به عمل آورده است.
ما در اين باره مىگوييم: چون در قيامت، امام هر قومى از جانب آنها طرف خطاب الهى و شاهد بر اعمال آنان است، چنان كه خداوند متعال فرموده است:
«يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ [٢]» و نيز «وَ نَزَعْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً فَقُلْنا هاتُوا بُرْهانَكُمْ [٣] و اين همان موقفى است كه اعمال، مورد باز خواست خداوند و سؤال و
[١] أيّها النّاس إنّ لكم معالم فانتهوا إلى معالمكم، و إنّ لكم غاية فانتهوا إلى غايتكم.
[٢] سوره أسراء (١٧) آيه (٧١) يعنى: (به ياد آوريد) روزى را كه هر گروهى را با پيشوايشان مىخوانيم.
[٣] سوره قصص (٢٨) آيه (٧٥) يعنى: (در آن روز) از هر امتى گواهى بر مىگزينيم و مىگوييم دليل خود را بياوريد.