ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٣١١ - فرموده است يعطف الهوى على الهدى
(١١٣٧) ١٣٧- از خطبههاى آن حضرت عليه السّلام است در آن به رويدادهاى مهمّ آينده اشاره مىفرمايد:
[بخش اول]
يَعْطِفُ الْهَوَى عَلَى الْهُدَى- إِذَا عَطَفُوا الْهُدَى عَلَى الْهَوَى- وَ يَعْطِفُ الرَّأْيَ عَلَى؟ الْقُرْآنِ؟
إِذَا عَطَفُوا؟ الْقُرْآنَ؟ عَلَى الرَّأْيِ (٢٧٨٥٥- ٢٧٨٣٧)
[ترجمه]
«در آن هنگام كه مردم زمانه رستگارى را به هواى نفس بدل كرده باشند! او هواى نفس را به رستگارى باز مىگرداند و در آن زمان كه قرآن را به رأى و انديشه خود مبدّل ساختهاند او آرا و انديشهها را به قرآن بازگشت مىدهد.»
[شرح]
(٢٧٨٣٦- ٢٧٨٢٧) اين خطبه در توصيف امام منتظر (ع) است كه طبق احاديث و اخبار، ظهور آن حضرت در آخر الزّمان وعده داده شده است.
(٢٧٨٤٥- ٢٧٨٣٧)
فرموده است: يعطف الهوى على الهدى.
يعنى: نفوس سرگردانى را كه از راه حق باز مانده، و در وادى ظلمانى هوسها و خواهشهاى نفسانى گام بر مىدارند، به راه خويش باز مىگرداند. و آنها را از تباهيها و اعتقادهاى فاسد گوناگون مىرهاند و به پيروى از انوار هدايت خويش، وا مىدارد، اين دگرگونى در آخر الزّمان واقع خواهد شد كه مردم از پيروى انوار هدايت إلهى، و حركت در راه روشن حقّ برمىگردند، و به تبعيّت از