ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٥٥ - ١٣ - راحة لمن فوض
اسرار قدسى است، و اطلاق واژه فهم بر آنچه گفته شد مجاز و از باب اطلاق نام مسبّب بر سبب مىباشد.
(٢٠٦٢٨- ٢٠٦٢٥)
٧- و لبّا لمن تدبّر:
چون لبّ به معناى عقل است، در اين جا نيز مانند جمله پيش واژه عقل براى اسلام بر سبيل مجاز آمده اگر چه مسبّب آن است، و در اين جا منظور عقل لملكه و مراتب بالاتر آن است، زيرا اسلام و قواعد و احكام آن، نيرومندترين وسيله براى دست يافتن به بالاترين مراتب خرد مىباشد.
(٢٠٦٣٢- ٢٠٦٢٩)
٨- و آية لمن توسّم:
منظور كسى است كه در جستجوى راه حق و يافتن اهداف آن است، و اسلام براى چنين كسى نشانه و علامت است كه اگر بدان راه يافت در طريق هدايت قرار گرفته است.
(٢٠٦٣٦- ٢٠٦٣٣)
٩- و تبصرة لمن عزم:
مراد كسى است كه تصميم بر انجام دادن مقصود خود گرفته است، و اسلام براى او مايه بينش است كه بتواند مقصود خود را به گونه شايسته انجام دهد.
(٢٠٦٤٠- ٢٠٦٣٧)
١٠- و عبرة لمن اتّعظ:
معناى اين جمله آشكار است، زيرا اسلام با بيان احوال امّتهاى گذشته و آنچه روزگار بر سر آنها آورده براى كسى كه پند آموز و موعظه پذير باشد در راه حركت به سوى خدا نيكوترين مايه عبرت است.
(٢٠٦٤٤- ٢٠٦٤١)
١١- و نجاة لمن صدّق:
اسلام براى كسى كه رسالت پيامبر (ص) را تصديق كند و به آنچه از جانب خداوند براى بشر آورده ايمان آورد، مايه رستگارى است، زيرا پذيرش اسلام براى او در دنيا موجب رهايى از قتل و شمشير دين و در آخرت باعث رستگاريش از عذاب خداوند است، و اطلاق نام نجات بر اسلام از باب اطلاق نام مسبّب بر سبب مىباشد.
(٢٠٦٤٨- ٢٠٦٤٥)
١٢- و ثقة لمن توكّل:
يعنى اسلام مايه وثوق و اعتماد كسانى است كه بر خداوند توكّل كنند، زيرا مشتمل بر وعدههاى گرانقدر اوست، و به سبب اطمينان بر آن است كه توان توكّل بر خدا را مىيابند.
(٢٠٦٥٢- ٢٠٦٥٠)
١٣- راحة لمن فوّض:
يعنى كسى كه بحث و تدقيق در مسائل را رها و به