ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٣٦٤ - فرموده است و اما ما ذكرت من عددهم تا آخر
براى دگرگونى و رفع آن از تو تواناتر است، سخن امام (ع) بر اين پايه است كه هر چند آمدن ايرانيان به جنگ مسلمانان خطر و مفسده است ليكن رفتن او به همراه سپاهيان براى جنگ با ايرانيان، خطر و مفسدهاى بزرگتر است، در اين صورت بايد خطر بزرگتر را بر طرف ساخت، و دفع مفسده ديگر را به خدا واگذاشت، زيرا خداوند نيز آن را ناخوش مىدارد، و او در دفع آنچه مكروه اوست تواناتر است.
(٢٩١٩٧- ٢٩١٧٨)
فرموده است: و امّا ما ذكرت من عددهم ... تا آخر.
عمر گفته بود كه شمار ايرانيان زياد و عدد آنها بسيار است و امام (ع) در پاسخ عمر يادآورى كرد كه عدد مسلمانان در صدر اسلام زياد نبود، و آنچه آنها را در جنگها پيروز ساخت يارى و كمك خداوند بود، و سزاوار است كه در اين زمان نيز حال بدين منوال باشد، اين گفتار امام (ع) را مىتوان استدلال بر سبيل تمثيل دانست، چنان كه در ذيل مشورت نخستين عمر با على (ع) بيان كردهايم و به مقتضاى وعده خداوند در قرآن است كه خلافت زمين را نصيب مسلمانان مىكند، و دين آنان را كه خداوند بدان خشنودى داده قدرت و قوّت خواهد داد، و بيم و هراس آنان را به ايمنى مبدّل خواهد ساخت.