ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٢٠٤ - شرح
هان بدانيد ياد نيكى كه خداوند براى انسان در ميان مردم قرار دهد، بهتر از مالى است كه براى كسى به ميراث بگذارد كه او را سپاسگزار نباشد.»
[شرح]
(٢٤٦٧٥- ٢٤٦٣٧) امام (ع) اين خطبه را با ذكر فضيلت خود آغاز فرموده، كه عبارت از دانش او به چگونگى رسانيدن رسالتهاى إلهى و علم او به برآوردن وعدههايى است كه خداوند در روز رستاخيز به پرهيزگاران داده است، منظور از كامل بودن وعده، آن وعدهاى است كه تخلّف نشود، و كامل بودن اخبار، خبرهايى است كه دروغى در آنها نباشد، و تمام بودن اوامر و نواهى او، مشتمل بودن آنهاست بر مصالح مخصوص و منافع اكثر مردم، آرى شايسته اوصياى پيامبران (ع) و جانشينان آنها در روى زمين و در ميان بندگان خداست كه داراى اين مرتبه از دانش و فضيلت باشند، پس از آن امام (ع) برترى عموم اهل بيت (ع) را يادآورى مىكند، منظور امام (ع) از عبارت ضياء الأمر، انوار علومى است كه امور دنيا و اعمال آخرت بر اساس آنها قرار داده شده است. و سزاوار است انسان كارهاى خود را در پرتو فروغ آن دانشها و ارزشها انجام دهد، اعمّ از وضع مقرّرات پسنديده و آنچه مايه نظام امور خلق مىشود، و قوانين سياست مدن و تدبير منزل و جز اينها، زيرا اگر انسان به كارى دست زند، و در آن از فروغ انوار احكام إلهى، و هدايت و ارشاد پيامبر گرامى (ص) و جانشينان بر حقّ او مدد نگيرد، سرانجام آن كار، جز سرگشتگى و انحراف از طريق حقّ، چيز ديگر نخواهد بود، امام (ع) واژه شرايع را براى انهار حياتبخش علوم اهل بيت (ع) استعاره فرموده، و وجه مشابهت اين است كه همان گونه كه رودها و چشمهها محلّ ورود تشنه كامان و جويندگان آب است ائمّة (ع) نيز مراجع طالبان علم و منابع پر فيض جويندگان حقّ و تشنگان زلال معرفت مىباشند، واژه واحدة اشاره است به اين كه گفتار و دستورهاى آنان در زمينه دين با يكديگر اختلاف ندارد، و چون آنان دانا به اسرار دين و آگاه به