ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٧٦٧ - ٢٨ - فرموده است إن كان في الغافلين تا لم يكتب من الغافلين
با ديگران خوى پسنديدهاى است كه مندرج در تحت صفت فاضله عفّت است.
(٤٦٨٢٧- ٤٦٨٢٦) ٣٢- دور است از اين كه سخن زشت بگويد، يعنى كمتر اتّفاق مىافتد كه زبانش را به آنچه سزاوار نيست بيالايد.
(٤٦٨٢٩- ٤٦٨٢٨) ٣٣- نرم گفتار است، يعنى در هنگام گفتگو و داد و ستد با مردم و وعظ و ارشاد آنها با نرمى و ملايمت كه نشانه فروتنى است رفتار مىكند.
(٤٦٨٣٣- ٤٦٨٣٠) ٣٤- كار زشت از او بدور و كارهاى نيك نزد او حضور دارد، زيرا او به رعايت حدود الهى پايبند است.
(٤٦٨٣٧- ٤٦٨٣٤) ٣٥- نيكى او به مردم رو آورده، و شرّش پشت كرده است، اين سخن شبيه گفتار آن حضرت است كه فرموده است: خير او مورد اميد و انتظار، و از شرّ او مردم آسوده و در امانند، و دور نيست كه منظور از اقبال خير، كوشش در ازدياد طاعت و آمادگى براى آن است، و غرض از ادبار شرّ، دور بودن او به همان اندازه از شرّ و بدى است، زيرا هر كس به چيزى رو آورد و در راه آن تلاش كند همان قدر از آنچه ضدّ آن است دورى جسته و به آن پشت كرده است.
(٤٦٨٤٠- ٤٦٨٣٨) ٣٦- در برابر حوادث تكان دهنده آرام و استوار است، منظور از زلازل رويدادهاى سخت و فتنههاى بزرگى است كه موجب پريشانى دلها و دگرگونى احوال مردم است، حالت وقار كه به معناى آرامى و استوارى است ملكهاى است كه از فروع شجاعت است.
(٤٦٨٤٤- ٤٦٨٤١) ٣٧- در سختيها و ناگواريها بسيار شكيباست، اين صفت در نتيجه ثبات ايمان و بلندى همّت او در برابر احوال زودگذر روزگار است.
(٤٦٨٤٨- ٤٦٨٤٥) ٣٨- در هنگام خوشى و آسودگى اگر چه بهره كمى داشته باشد بسيار شكرگزار است، و اين ناشى از محبّت او به خداوندى است كه: اديم زمين سفره عام اوست.
(٤٦٨٥٣- ٤٦٨٤٩) ٣٩- به كسى كه با وى دشمنى دارد ستم نمىكند، اين سخن تجاوز و ستم را از مسلمان پرهيزگار نفى مىكند، با اين كه انگيزه ارتكاب اين عمل در او موجود