ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٧٢٣ - فرموده است أحمده إلى نفسه كما استحمد إلى خلقه
وَ الْإِنْسِ أَ لَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آياتِي [١]» او را سپاس گزارده است براى اين كه غرض از فرستادن پيامبران اين است كه پردههايى را كه دنيا در جلو چشم انسان انداخته و او را از زندگى جاويد آخرت كه براى آن آفريده شدهاند بىخبر ساخته است از ميان بردارند، و با هشدار دادن و بر حذر داشتن آنها از زيانهاى دنيا و عواقب خود، و آوردن مثلهاى مناسب چنان كه در قرآن كريم آمده است: «إِنَّما مَثَلُ الْحَياةِ الدُّنْيا كَماءٍ أَنْزَلْناهُ [٢]» و مانند اينها مردم را به راه حقّ بكشانند، و به عيوب خود بينا گردانند و عبرتهايى را كه در گردش روزگار و حوادث ناگهانى آن وجود دارد مانند تندرستى و بيمارى به آنها گوشزد كنند، و به حلال و حرام و موجبات ابتلاى به آن دانا سازند، واژه حلالها به كلمه تصرّف (دگرگونى) عطف شده و نيز ممكن است أسقامها معطوف آن باشد، زيرا حلال و حرام هم از دگرگونيها و تحوّلات روزگار است، به دليل اين كه بسيارى از چيزها براى امّت پيامبرى حرام شده در حالى كه براى پيامبر پيش از او حلال بوده و بالعكس و اين امر بدين سبب است كه حلال و حرام تابع مصالح جامعه و به مقتضاى زمان و احوال مردمان است، و مراد از تصرفات دنيا نيز همين گونه تغييرها و دگرگونيهاست.
(٣٩٦٧٣- ٣٩٦٥٨)
فرموده است: و ما أعدّ اللّه.
اين جمله يا به كلمه معتبر و يا به واژه عيوبها عطف شده و معناى آن اين است: تا پيامبران مردم را به آنچه خداوند براى فرمانبرداران و سركشان ... آماده فرموده آگاه گردانند.
(٣٩٦٨٠- ٣٩٦٧٤)
فرموده است: أحمده إلى نفسه كما استحمد إلى خلقه.
يعنى: خداوند را از نظر كميّت و كيفيّت به گونهاى مىستايم كه خود از
[١] سوره أنعام (٦) آيه (١٣٠) يعنى: اى گروه جنّ و انس آيا پيامبرانى از شما به سويتان نيامدند كه آيات مرا بر شما بخوانند.
[٢] سوره يونس (١٠) آيه (٢٤) يعنى: زندگانى دنيا مانند آبى است كه از آسمان فرو مىفرستيم.