ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٤٠٥ - ترجمه
بَرِيئُهَا سَقِيمٌ وَ ظَاعِنُهَا مُقِيمٌ (٣٠٤١٣- ٣٠١٤٣)
[بخش اول]
[لغات]
(مداحر): جمع مدحر، وسيله طرد كردن و دور ساختن (مخاتل): اسباب فريب و آنچه شيطان به وسيله آن خيال انسان را بر مىانگيزد كه گمان كند آن كار سودمند است.
(قَتَامِ): به فتح تاف، غبار (فظاعة): كارى كه سخت از حدّ خود بگذرد (يتزايلون): از يكديگر جدا مىشوند (مريحة): بد بو (نجومها): طلوع آن (تكادم): با دندان گاز گرفتن (مسحل): سوهان و نيز به معناى حلقه دهنه لجام است (بوائق): جمع بائقه، مصيبتها (عشوة): ابر مبهم و تاريك (سلام): سنگ سخت و مفرد آن سلمه به كسر سين است (أشرف لها): براى دفع آن برخاست (عانة): رمه گور خر (وحدان): جمع واحد است (عبيط): خالص و تازه
[ترجمه]
«براى به دست آوردن چيزهايى كه شيطان را از ما براند، و دور كند، از او يارى مىطلبيم، و براى مصونيّت از افتادن در دام نيرنگهايش از او درخواست كمك مىكنيم، گواهى مىدهم كه جز خداوند يكتا هيچ معبودى وجود ندارد، و شهادت مىدهم كه محمّد (ص) بنده و فرستاده و برگزيده و پسنديده اوست، برترى و بزرگوارى او را مانندى نيست، و فقدان او را جبرانى نمىباشد، شهرها به مقدم وجود او روشن گشت پس از آن كه ضلالتى پر از تيرگى آنها را فرا گرفته، و نادانى بر همگى چيره گشته، و درشتخويى و ددمنشى بر همگى غلبه يافته بود، مردم حرام را حلال مىشمردند، و دانشمند را خوار مىداشتند، در دورانى كه پيامبران نبودند مىزيستند، و بر آيين كفر و بىدينى مىمردند.
اكنون اى مردم عرب شما هدف تير بلاهايى هستيد كه وقوع آنها نزديك شده است، از مستيهاى نعمت بپرهيزيد و از سختيهاى كيفر بر حذر باشيد، در گرد و غبار شبهه، و كژى و ناهموارى فتنه، هنگامى كه اندرون آن