ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٣٧٧ - فرموده است فهو بينهم شاهد صادق تا آخر
كه راه دين يكى است و چون همه آنها در شناخت اين راه اتّفاق دارند و همگى داراى علوم آنند لازم است كه در آن اختلاف نداشته باشند و چنين نباشد كه يكى از آنان حكمى از احكام دين را نداند تا با ديگرى از آنها در اين باره مخالفت داشته باشد.
(٢٩٥٩٢- ٢٩٥٨٦)
فرموده است: فهو بينهم شاهد صادق ... تا آخر.
يعنى قرآن گواه صادقى است كه در باره احكام و حوادثى كه بر مسلمانان و جز آنها وارد مىشود، به آن استدلال مىكنند، و اين گواهى است كه دروغ نمىگويد، همچنين قرآن، خاموشى است گويا، خاموش است براى اين كه مركّب از حروف و اصوات است، و گوياست زيرا بر زبان آنان سخن مىگويد، و به منزله اين است كه ناطق است. واژه ناطق و صامت هر دو استعاره است، جهت مشابهت بهره رساندن به وسيله سخن گفتن و بىبهره ماندن بر اثر خاموشى است، مانند ناطق كه با سخن خود فايده مىرساند، و صامت كه با گزيدن خاموشى، از آن باز مىايستد.