ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٣٢١ - شرح
گشت و در برابر آنها به پا خاستند، ليكن اين پاسخ را كسانى دادهاند كه در سخنان آن حضرت دقّت به كار نبرده، و الفاظ خطبه را بررسى نكردهاند تا بدانند حتّى كه انتهاى مدّت را مىرساند براى چه منظورى در اين جا به كار رفته و متعلّق به چيست؟
پس از اين امام (ع) دستور مىدهد كه احكام خداوند را اجرا و سنّتهاى پيامبر (ص) را كه از او به جا مانده و برقرار است مواظبت، و آثار روشن، و ميثاق نزديكى را كه ميان او و آنهاست رعايت كنند، صدور دستور مذكور براى اين است كه هم در زمان حال و هم در هنگامى كه سختيها و بدبختيها به آنها هجوم مىآورد اين امور را رعايت كنند، و به اين معناست كه در هنگام وقوع رويدادهاى مذكور وظيفه آنها انجام دادن اين كارهاست.
پس از آن امام (ع) در باره اين كه دسترسى به اسباب ارتكاب گناه آسان است تذكّر مىدهد، كه نفس امّاره راههاى آن را هموار مىكند، و موانع به جا آوردن اعمال حرام را از پيش پاى انسان بر مىدارد، به اين صورت كه نخست خرد او را فرمانبردار خويش مىگرداند، و سپس او را از راه خدا بيرون برده به وادى گمراهى مىكشاند و در آنجا او را دچار هلاكت ابدى مىسازد.