ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٢٦٨ - فرموده است و لو ان السماوات تا مخرجا
روى او تعبير فرموده، براى روشن كردن فضيلت تقوا و اهميّت آن است.
پس از آن امام (ع) به ابى ذرّ دستور مىدهد كه جز با حقّ انس نگيرد، و جز از باطل نهراسد، و اين كه با ذكر إلّا انس را به حقّ، و وحشت را به باطل، منحصر ساخته، براى اين است كه پرهيز دهد از اين كه انسان از حقّى در هراس افتد، و در نتيجه آن را رها و از آن دورى كند هر چند اين حقّ براى او سخت و دشوار باشد و يا اين كه به باطلى انس گيرد و آن را به جا آورد، يا در برابر انجام دادن آن سكوت اختيار كند هر چند اين باطل براى او لذّتبخش باشد.
امام (ع) به ابى ذرّ گوشزد مىكند، كه دشمنى گروه حاكم و ارعاب او به سبب اين است كه در كار دنيا با آنها مشاركت و همكارى نمىكند، و همچنين به علّت تنهايى او در انكار و مخالفت، و نيز سخنان تند و خشن او بر ضدّ آنهاست.
واژه قرض در جمله «و لو قرضت لأمنوك» به معناى اخذ يعنى گرفتن است. و توفيق از خداست.