ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ١٣٠ - ٤ - إقامة الصلاة
همگى آيات و اخبارى كه در فضيلت عبادات وارد شده است، معنا و مقصود آنها به همين نكته برگشت دارد، مثلا اين كه خداوند فرموده است: «إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ [١]» يعنى، نماز انسان را از كارهاى زشت و ناپسند باز مىدارد، براى اين است كه سبب ارتكاب اين گونه اعمال، سركشى نيروى شهوانى، و بيرون رفتن آن از فرمان عقل است، و چون نماز موجب اين است كه اين نيروى طغيانگر تحت فرمان عقل در آيد، و عقل هم انسان را از انجام اين كارها نهى مىكند لذا نماز، انسان را بدينسان از فحشا و منكر منع مىكند، و او را از ارتكاب اين اعمال باز مىدارد همچنين با ملاحظه آنچه گفته شد، معناى اين كه نماز ستون دين است نيز دانسته مىشود، زيرا پيامبر اكرم (ص) فرموده است: بنى الإسلام على خمس، فكلّ منها عماد بحسب شرائطه، فمن أخلّ بها فقد هدم بنيانه الّذي يصعد به إلى اللّه، يعنى: اسلام بر پنج پايه استوار شده، و هر يك از آنها با شرايطى كه دارد ستون آن است، پس هر كس در انجام دادن شرايط هر يك از آنها كوتاهى كند، بنايى را كه به وسيله آن به سوى خداوند بالا مىرود ويران كرده است، حديث اين كه نماز كليد بهشت است نيز به همين معناست، زيرا به وسيله نماز است كه ابواب وصول به رحمت و مغفرت خداوند به روى انسان باز مىشود، و در اين جاست كه تفاوت ميان نماز آن دو تن مسلمان كه پيامبر اكرم (ص) در حديث خود بدآنها اشاره فرموده است آشكار مىگردد، زيرا اگر فايده نماز رو آوردن به درگاه خداوند و سركوب كردن شيطان باشد، نماز آن كس كه با خشوع و خوف و خشيت در برابر خداوند ايستاده، و همه دل را متوجّه عظمت و جلال او ساخته است، با نماز آن نادان كه عبادتش از اين اوصاف بيرون است و شيطان روى دل او را از جانب قبله به سمت ديگر برگردانيده است، چگونه مىتواند برابر باشد، و تفاوت آن از كجاست تا به كجا، همچنين حديث آن
[١] سوره عنكبوت (٢٩) آيه (٤٥) يعنى: نماز از كارهاى زشت و منكر باز مىدارد.