جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١٨٠ - غزل ٥٦٢ ديدم به خواب دوش كه ماهى برآمدى

ديدم به خواب دوش كه ماهى برآمدى‌

كز عكسِ رُوى او شبِ هجران سرآمدى‌

تعبير رفت و يارِ سفر كرده مى رسد

اى كاش! هرچه زودتر از دَرْ درآمدى‌

ذكرش به خير! ساقىِ فرخنده فالِ من‌

كز دَرْ مدام با قَدَح و ساغر آمدى‌

فيضِ ازل به زُور و زَرْ ارْ آمدى به دست‌

آبِ خِضِر، نصيبه اسكندر آمدى‌

آن عهد ياد باد! كه از بام و دَرْ مرا

هر دَمْ پيامِ يار و خطِ دلبر آمدى‌

خوش بودى ار به خواب بديدى ديارِ خويش‌

يا بادِ صبحِ او، سوىِ ما رهبر آمدى‌

آن كو تو را به سنگدلى گشت رهنمون‌

اى كاشكى! كه پاش به سنگى برآمدى‌

كى يافتى رقيبِ تو چندين مجالِ ظلم‌

مظلومى ار شبى به درِ داور آمدى‌

خامانِ رَهْ نرفته چه دانند ذوقِ عشق‌

دريا دلى بجوى و دليرِ سَرْآمدى‌

جانها نثار كردمى آن دلنواز را

گر همچو روح، جلوه كنان دربر آمدى‌

گر ديگرى به شيوه حافظ زدى رقم‌

مقبولِ طبعِ شاهِ سُخن پرور آمدى‌