جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٢٦٤ - غزل ٥٧١ سحرگه رهروى در سرزمينى

مُدَّكِرٍ»[١]: (و مسلّماً ما قرآن را براى يادآورى آسان ساخته‌ايم، پس آيا يادآورنده اى وجود دارد؟- دانشمندان را هم علم اليقينى كه به حضرتت راهنمايم شوند نمى‌باشد تا از اين طريق به عين اليقين و حق اليقين راه يابم.

پس چاره ساز من همان گشودن درِ ميخانه است تا مآل كار خود را از پيشْ بينى سؤال نمايم؛ كه:

٣٨٤٣

«إتَّقُوا فَراسَةَ المُؤمِنِ؛ فَإنَّهُ يَنْظُرُ بِنُورِ اللَّهِ- عَزَّ وَجَلَّ-.»

[٢]: (از زيركى و هوشيارى و پيش گويى مؤمن بپرهيزيد؛ زيرا او به نور خداوند- عزّ وجلّ- مى‌نگرد.- به گفته خواجه در جايى:

[١] - قمر: ١٧.

[٢] - اصول كافى، ج ١، ص ٢١٨، روايت ٣.

[٣] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٤٠٥، ص ٣٠٠.