معشوقا! قسم به آن كه تو بنده آنى و خود به خود عشق مى ورزى و خود، خود را مى ستايى، مبادا به جاى منى كه هرچه داشته‌ام در راه ديدارت داده‌ام، ديگرى را اختيار كنى و مرا از نظر بياندازى. به گفته خواجه در جايى:

اى خسروِ خوبان! نظرى سوى گدا كن‌		رحمى به من سوخته بى‌سر و پا كن‌

دَردِ دل درويش و تمنّاىِ نگاهى‌		ز آن چشم سِيَهْ، مَسْت به يك غمزه دوا كن‌

اى سروِ چمان! از چمن و باغ زمانى‌		بخرام در اين بزم و دو صد جامه، قبا كن‌

با دلشدگان، جور و جفا تابكى آخر		آهنگِ وفا، تركِ جفا، بَهْرِ خدا كن‌[١]

صبر بر جور رقيبت چه كنم گر نكنم؟		عاشقان را نَبُوَد چاره، بجز مسكينى‌

دلبرا! تو خود از ابتدا شيطان را بيافريدى تا بندگانت را به او بيازمايى، و قدرت تمامش دادى تا مرا و بندگانت را از هر طريق در تنگناى وسوسه‌هاى خود قرار دهد.

از طرفى هم فرمودى: «لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ»[٢]: (از گامها و وسوسه‌هاى شيطان تبعيّت و پيروى ننماييد.) مرا قدرت مقابله با او نمى باشد، مگر آنكه سر مسكنت در پيشگاهت بسايم، و تو يارى‌ام دهى تا از متابعت او سرباز زنم و به پيشگاهت بپذيرى‌ام و ديدارت را نصيبم گردانى، پس‌

صبر بر جور رقيبت چه كنم، گر نكنم؟		عاشقان را نَبُوَد چاره، بجز مسكينى‌[٣]

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٤٦٤، ص ٣٣٩.

[٢] - بقره: ١٦٨.

[٣] - شايسته است اينجا بعضى از آيات مناسب با گفتار فوق را يادآور شويم: خداوند سبحان مى فرمايد:« يا بَنِي آدَمَ لا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطانُ، كَما أَخْرَجَ أَبَوَيْكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ.»( اعراف: ٢٧):( اى فرزندان آدم! مبادا شيطان شما را گرفتار نمايد، چنانكه پدر و مادرتان را از بهشت خارج نمود.- نيز:« وَ إِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطانِ نَزْغٌ، فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ.»( اعراف: ٢٠٠):( و اگر انگيزش‌[ و وسوسه‌] تباه كننده اى از شيطان به تو برسد، به خدا پناه ببر.- همچنين:« وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ، لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطانَ إِلَّا قَلِيلًا.»( نساء: ٨٣):( و اگر فضل و رحمت خداوند بر شما نبود، مسلّماً جز[ گروه‌] اندكى از شيطان پيروى مى نموديد.)