جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٣٩ - غزل ٥٤٣ بشنو اين نكته، كه خود را ز غم آزاده كنى

اى خواجه و سالكين راه دوست! حال كه جوانى و وسائل ترقّيات معنوى را در دست داريد، كوشش كنيد تا با اهل دل و اولياء خدا و راهنمايان ملكوتى مصاحبت داشته باشيد و از انوار و گفتار آنان بهره‌مند گرديد و به حضرت محبوب و كمال انسانيّت راه يابيد؛ كه:

٣٦٤٥

«إصْحَبْ أخَا التُّقى‌ وَالدِّينِ تَسْلَمْ؛ وَاسْتَرْشِدْهُ تَغْنَمْ.»

[١]: (با برادر خويش در تقوى‌ و دين مصاحبت نما، تا سالم باشى؛ و از او راهنمايى بجو، تا سود ببرى.- نيز:

٣٦٤٦

«أكْثَرُ الصَّلاحِ وَالصَّوابِ فى صُحْبَةِ اولىِ النُّهى‌ وَالألْبابِ.»

[٢]: (بيشتر صلاح و درستى در نشست و برخاست با خردمندان و [بخصوص‌] هوشمندان واقعى است.) و همچنين:

٣٦٤٧

«خَيْرُ الإخْتِيارِ صُحْبَةُ الأخْيارِ.»

[٣]: (بهترين گزينش، مصاحبت با نيكان مى باشد.) و نيز:

٣٦٤٨

«مُجالَسَةُ الأبْرارِ تُوجِبُ الشَّرَفَ.»

[٤]: (نشست و برخاست با نيكان موجب شرافت و برترى است.- به گفته خواجه در جايى:

اى خواجه و آنان كه مى خواهيد با حضرت دوست شما را الفتى حاصل آيد! به دروغ نتوان از عشق و كمال و قرب و مشاهدات و كمالات باطنى دم زد؛ مگر آنكه آنها در.

[١] - غرر و درر موضوعى، باب المصاحبة، ص ١٩٥.

[٢] ( ٢- ٣). غرر و درر موضوعى، باب المصاحبة، ص ١٩٦.

[٣] ( ٢- ٣). غرر و درر موضوعى، باب المصاحبة، ص ١٩٦.

[٤] - غرر و درر موضوعى، باب المصاحبة، ص ١٩٨.

[٥] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٣٦٦، ص ٢٧٥.