جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٢٨١ - غزل ٥٧٣ سلام الله ما كر الليالى

خدا آگاه است كه مراد من از اين گفتار چه مى باشد. حقيقت بيانم براى كسى جز محبوب آشكار نيست. «وَعِلْمُ اللَّهِ حَسْبى مِنْ سَؤالى.» (دانستن و آگاهى خداوند [از حال من‌] از خواستن و مسئلت من كفايت مى كند.) او مى داند كه مرادم از اين درخواستها چيست كه: «أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ وَ ما يُعْلِنُونَ»[١]: (بدرستى كه خداوند به [تمام‌] آنچه كه پنهان و [يا] آشكار مى نمايند، آگاه است.- نيز: «وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَ ما تَكْتُمُونَ»[٢]: (و خداوند به [تمام‌] آنچه آشكار و [يا] پنهان مى نماييد، آگاه است.- همچنين: «وَ يَعْلَمُ ما تُخْفُونَ وَ ما تُعْلِنُونَ.»[٣]: (و به [تمام‌] آنچه نهان و [يا] آشكار مى كنيد، آگاه است.- يا: «قُلْ: إِنْ تُخْفُوا ما فِي صُدُورِكُمْ، أَوْ تُبْدُوهُ، يَعْلَمْهُ اللَّهُ»[٤]: (بگو: اگر آنچه را كه در سينه ها و دلهايتان است، پنهان يا آشكار كنيد، خداوند بدان آگاه است.).

[١] - بقره: ٧٧.

[٢] - نور: ٢٩.

[٣] - نمل: ٢٥.

[٤] - آل عمران: ٢٩.