جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ١١٧ - غزل ٥٥٣ جاى حضور و گلشن امن است اين سراى

مى‌گردانيم، و به بهتر از آنچه انجام مى دهند، پاداش خواهيم داد.).

خلاصه با اين بيان بخواهد بگويد: مرا با مشاهده انوارت و توفيق بندگى حقيقى‌ات يافتن سرافراز فرما. در جايى پس از آنكه مژده اين ديدار را يافته، مى‌گويد:

و در جايى هم مى گويد:

اگر عالم و مظاهر را طراوت و دلربايى است، جمال توست كه به آن زيبايى داده، و به توست كه خودنمايى مى كنند، و اگر باد صبا گره گشايى از گل مى كند، اين جمال و جَعْدِ بنفشه توست كه او را گره گشا قرار داده.

عزيزا! اگر سنبل از لابلاىِ كاكُل خود، عطر فشانى نموده؛ و اگر باد صبا نسيمهاى خوش شب را براى عاشقانت هديه مى آورد؛ از توست؛ زيرا همگى مظهر كمالات تواند. گويا با اين بيان مى خواهد بگويد:

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٢٤٣، ص ١٩٨.

[٢] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٥٥٢، ص ٣٩٥.