و زمانى كه «فطحيان» بنى فضّال در صحنه روايت اخبار ظاهر شدند، بعضى از شيعيان به امام أبو محمد عسكرى ٧ معروض داشتند كه: كتابهاى ايشان بچه كار ما مى‌آيد، در حالى كه خانه‌هاى ما از كتابهاى اينان انباشته است؟ پس امام در جواب فرمود: «رواياتشان را بگيريد، آرائشان را واگذاريد». و با استناد بهمين خبر است كه طايفه حقّه اثنا عشريه بروايات بني فضّال عمل كرده‌اند.

ناووسيّه: نام فرقه‌اى از شيعه است كه بر امامت امام صادق ٧ توقّف كردند، و ايشان پيروان مردى از روستاهاى هيت بوده‌اند كه او را «ناووس» ميناميدند، و بنا بقولى منسوب بدهكده‌اى بنام «ناووسه» از روستاى هيت بوده‌اند.

و گفته شده است كه ايشان معتقد بوده‌اند كه امام صادق ٧ وفات نيافته و نخواهد يافت تا ظهور كند و كار امامتش غلبه و ظهور يابد، و او همان امام قائم مهديست. ابن أثير در كتاب «لباب» در عنوان «ناووسى» گفته است: «اين نسبت مربوط بطايفه‌اى از غلات شيعه است، كه ايشان را ناووسى ميگفتند، و ايشان در باره وفات محمد بن على بن الحسين بن على بن أبى طالب عليهم السّلام كه همان امام باقر است شك كرده‌اند، و در انتظار او و جعفر بن محمد عليهما السّلام بسر ميبرند. و به حكايت از كتاب «ملل» شهرستانى گفته‌اند: كه «أبو حامد زوزنى حكايت كرده است ايشان چنين مى‌پنداشتند كه على ٧ وفات يافته است، و پيش از روز قيامت زمين از او شكافته خواهد شد، و آنگاه او جهان را سرشار از عدل و داد خواهد ساخت».

كيسانيّه: گروهى هستند كه بعد از امام أبى عبد اللَّه الحسين ٧ محمّد بن- الحنيفه را به امامت گرفتند، و در صحاح آمده است كه: ايشان صنفى از روافض، و اصحاب مختار بن أبى عبيده‌اند، كه ميگويند لقب او «كيسان» بوده است.

واقفه: كسانى هستند كه در امامت امام موسى بن جعفر ٧ متوقّف شدند، و گفتند: او وفات نيافته، و هم او قائم اهل بيت است، و علّت پديد آمدن اين طايفه اينست كه امام ابو الحسن ٧ بحالى وفات يافت كه وكلاى آن حضرت مالى بسيار در اختيار داشتند، و براى تصاحب همين اموال بر امامت آن حضرت توقّف كردند و وفاتش را منكر شدند، چنان كه زياد بن مروان قندى هفتاد هزار دينار، و عثمان بن عيسى العامرى الكلابى الرواسىّ وكيل آن امام در مصر مالى فراوان و شش‌