ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٧٤ - باب پايان يافتن يتيمى يتيم

٥٥٢٠- و صفوان بن يحيى، از عيص بن قاسم روايت كرده است كه گفت:

از امام صادق ٧ در باره دختر يتيم سؤال كردم كه چه وقت مالش به او تسليم مى‌شود؟ فرمود: زمانى كه بداند كه آن را فاسد و تباه نميسازد، گفتم: پس اگر ازدواج كرده باشد؟ فرمود: زمانى كه ازدواج كند، سلطه وصى از او منقطع ميگردد.

مصنّف اين كتاب- گويد: مقصود امام از اين بيان زمانيست كه دختر بسنّ نه سالگى برسد.

٥٥٢١- و موسى بن بكر، از زراره از امام ابو جعفر باقر ٧ روايت كرده است كه فرمود: «دختر تا نه سال يا ده سال بر او نگذرد بزفاف برده نشود».

شرح: «تعيين دو مدّت معلوم ميدارد نه سالگى در همه جاى جهان ملاك نيست».

٥٥٢٢- و امام صادق ٧ فرمود: زمانى كه دختر به نه سال بالغ شد، مالش به او تسليم ميگردد، و تصرّفش در مالش جايز و نافذ است، و حدود كامل براى او و بر او اقامه مى‌شود.

شرح: «در منطقه حجاز و مناطق گرمسير دختر پس از نه سالگى رحمش بار بر ميدارد و هر كجا كه چنين بود حكمش همانست كه امام ٧ فرموده است».

٥٥٢٣- و روايت شده است كه از امام صادق ٧ در باره قول خداى‌