ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣١٨ - و اينك سخنانى موجز و بيسابقه از رسول خدا

٥٨١٤- دلبستگيت بچيزى تو را از ديدن و شنيدن عيوب آن كور و كر ميسازد.

٥٨١٥- كسى كه شكر احسان مردم را منظور نداشته باشد خدا را شكر نميكند.

٥٨١٦- زن گمراه را جز مرد گمراه در پناه خود نميگيرد.

٥٨١٧- از آتش جهنّم بپرهيز، هر چند با بخشيدن نيمى از يك حبّه خرما باشد.

٥٨١٨- ارواح، گروههائى صف‌آرايى شده‌اند، و از همان آغاز خلقت بر اساس ائتلاف و اختلاف آفريده شده‌اند، و بمانند دو سپاه متخاصم در برابر هم قرار گرفته‌اند، آنها كه در عالم مجرّدات آشنائى داشته‌اند، پس از تعلّق به ابدان در دنيا با يك ديگر مأنوس و مؤتلف ميشوند، و آنها كه با هم ناآشنا بوده‌اند در دنيا هم با يك ديگر نامأنوس و مختلفند.

٥٨١٩- مماطله و تأخير غنى در پرداختن دين يا حقوق فقير ظلم است.

٥٨٢٠- سفر پاره‌اى از عذابست.

٥٨٢١- مردم از نظر تفاوت در ارزشها معادنى متفاوت بمانند معادن و كانهاى زر و سيمند.

٥٨٢٢- صاحب مجلس بصدر مجلس خود سزاوارتر است.

٥٨٢٣- به روى ستايشگران متملّق خاك بيفشانيد.