ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٠٧ - باب ميراث كسانى كه غرق شوند يا سقفى فرود آيد و نتوان دانست كدام وارث ديگرى شدهاند

ندارند، مگر آنكه بخواهيد نسبت بدوستانتان (يعنى موالى) كار پسنديده‌اى انجام دهيد. يعنى چيزى را بنفع ايشان وصيّت كنيد، يا آنكه ورثه چيزى از ميراث را به ايشان هبه نمايند.

باب ميراث كسانى كه غرق شوند يا سقفى فرود آيد و نتوان دانست كدام وارث ديگرى شده‌اند

٥٦٥٦- ابن محبوب، از عبد الرّحمن روايت كرده است كه گفت: از امام صادق ٧ در باره قومى سؤال كردم كه در كشتى غرق ميشوند، يا سقف اتاق بر ايشان فرود مى‌آيد، پس ميميرند و نميتوان دانست كه كدام يك پيش از آن ديگر مرده است. امام فرمود: ايشان از يك ديگر ارث ميبرند، و اين موضوع در كتاب علىّ ٧ نيز چنين است.

٥٦٥٧- و علىّ بن مهزيار، از فضاله، از أبان، از فضل بن عبد الملك روايت كرده است كه امام صادق ٧ در باره زن و شوهرى كه سقف اتاقى بر ايشان فرود آمده بود فرمود: نخست زن را از مرد، و پس از آن مرد را از زن ارث ميدهند.

شرح: «بايد توجّه داشت كه شرط توارث بقاء وارث پس از مرگ مورّث است، هر چند يك نفس باشد، و تا علم بتقدّم موت يكى بر ديگرى پيدا نشود، بردن ارث‌