ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٠٦ - باب وقف و صدقه و عطيه و هبه

آن زمين وقفست. امام فرمود: خريدن وقف جايز نيست، و در آمد آن را بمال خود داخل مكن. آن را بكسانى كه زمين بنفع ايشان وقف شده است تسليم كن، گفتم:

سرپرستى براى آن نمى‌يابم، فرمود درآمد آن را صدقه بده.

شرح: «اين خبر دلالت دارد بعدم جواز بيع وقف».

٥٥٧٧- و حسن بن محبوب، از علىّ بن رئاب، از جعفر بن حنان روايت كرده است كه گفت: از امام ٧ در باره مردى سؤال كردم كه درآمد زمينى از آن خود را بر خويشاوندان پدرى و خويشاوندان مادرى خود وقف كرده، و براى مردى كه قرابتى با او ندارد، و براى اعقاب آن مرد ساليانه سيصد درهم از آن درآمد وصيّت كرده، چنان كه پس از برداشت اين مبلغ ما بقى ميان خويشاوندان پدرى و مادريش قسمت شود، امام فرمود: اين وصيّت براى كسى كه بنفع او مقرّر شده است نافذ است.

گفتم: اگر مجموع درآمد آن زمين چيزى بجز پانصد درهم نباشد چه بايد كرد؟ فرمود:

مگر در وصيّت او نيامده است كه سيصد درهم از درآمد زمين را بكسى كه در باره‌اش وصيّت كرده است بدهند؟ گفتم: چرا. فرمود: در اين صورت خويشاوندان او حقّ ندارند كه چيزى از درآمد را بردارند، مگر وقتى كه سيصد درهم بشخص مورد وصيّت بپردازند، سپس آنچه را كه باقى بماند براى خود بردارند. گفتم: اگر شخص‌