مسأله ٦- اگر از شخصى چهارپايى را اجاره كند تا خود او يا كالايش را در وقت معينى تا جايى ببرد مثل اين كه چهارپايى را اجاره كند كه براى روز عرفه او را به كربلا برساند و او را نرساند، پس اگر اين نرساندن به خاطر وسيع نبودن وقت باشد، يا به خاطر اينكه رساندن او به جهت ديگرى ممكن نباشد، اجاره باطل است. ولى اگر زمان وسيع باشد و او را نرساند هيچ چيز از اجرت را استحقاق پيدا نمى‌كند؛ چه تقصير از او باشد يا نه، مثل اين كه راه را گم كند. و اگر چهارپا را اجاره كند تا او را به جاى معينى برساند ليكن بر او شرط كند كه در وقت خاصّى او را برساند، سپس ممكن نشود يا تخلف نمايد، اجاره با همان اجرتى كه معين شده صحيح است، ليكن مستأجر از جهت تخلف شرط، خيار فسخ دارد؛ پس اگر فسخ كند اجرت قرارداد شده به مستأجر برمى‌گردد و موجر، استحقاق اجرت المثل را دارد. ج ٢ ص ٤٨٩- ٤٩١

(٢٢٦- ٢٢٧- ٢٣٩)

مسأله ٧- اگر وقت زيارت عرفه باشد و چهارپايى را براى زيارت اجاره نمايد، پس به زيارت نرسد و زيارت از او فوت شود، اجاره صحيح است و موجر، تمام اجرت را بدون خيار، استحقاق پيدا مى‌كند مادامى كه در عقد اجاره بر او شرط نكند كه او را روز عرفه برساند و انصرافى كه موجب تقييد به آن شود در كار نباشد. ج ٢ ص ٤٩١

ماده ٥٠٩: در اجاره حيوان ممكن است شرط شود كه اگر موجر در وقت معين محمول را به مقصد نرساند مقدار معينى از مال الاجاره كم شود.

ماده ٥١٠: در اجاره حيوان لازم نيست كه عين مستأجره حيوان معينى باشد بلكه تعيين آن به نوع معينى كافى خواهد بود.

ماده ٥١١: حيوانى كه مورد اجاره است بايد براى همان مقصودى استعمال شود كه قصد طرفين بوده است بنابراين حيوانى كه براى سوارى اجاره شده است نمى‌توان براى باركشى استعمال نمود.

مسأله ٤٣- اگر چهارپايى را براى بار بردن اجاره كند، بار كردن بر آن بيشتر از آنچه كه شرط شده يا بيشتر از مقدار متعارف در صورتى كه مطلق گذاشته شود جايز نيست.

بنابراين اگر بيشتر از آن بارش نمود، تلف و خسارت آن را ضامن است. و هم چنين است اگر بيشتر از آنچه كه شرط شده آن را راه ببرد. ج ٢ ص ٥١١

(٦٣١- ٣٣١)

مسأله ٣٠- اگر چهارپايى را براى حمل بار تا شهرى در وقت معيّنى اجاره كند و آن را