قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ١٣٦ - مبحث دوم - در وقف
تعداد فقراى قبيله محصور نباشند، مانند بنى هاشم، اكتفا به حاضرين جايز است.
چنانكه اگر وقف بر جهت باشد اختصاص حاضرين به آن جايز است و استقصا واجب نيست. ج ٣ ص ١٢٥- ١٢٧
مسأله ٤٣- اگر بر مسلمين وقف نمايد، براى كسى مىباشد كه اقرار به شهادتين نمايد در صورتى كه واقف از كسانى باشد كه غير از اهل مذهب خودش را هم مسلمان مىداند. و اگر امامى بر مؤمنين وقف نمايد، اختصاص به دوازده امامى پيدا مىكند و همچنين است اگر بر شيعه وقف نمايد. ج ٣ ص ١٢٧
(٨٨١)
مسأله ٥٣- اگر بر علما وقف نمايد به علماى شريعت انصراف دارد، پس شامل غير آنها مانند دانشمندان طب و نجوم و حكمت نمىشود. ج ٣ ص ١٢٩
مسأله ٥٤- اگر بر اهل يكى از مشاهد مانند نجف مثلًا، وقف نمايد، به متوطنين و مجاورين آنجا اختصاص پيدا مىكند و شامل زوّار و مسافرها نمىشود. ج ٣ ص ١٢٩
مسأله ٥٥- اگر بر كسانى كه اهل شهرى مانند تهران يا غير آن هستند و مثلًا در نجف اشتغال دارند وقف نمايد به كسى كه از شهرش به سوى نجف جهت اشتغال هجرت نمايد اختصاص دارد و شامل كسى كه آنجا را وطن خود كرده و از شهرش اعراض نموده است نمىشود. ج ٣ ص ١٢٩
مسأله ٥٦- اگر براى مسجدى وقف نمايد، پس در صورت اطلاق، منافع وقف در تعمير و روشنايى و فرش و خادم آن مصرف مىشود، و اگر چيزى زياد بيايد به امام جماعت مسجد داده مىشود. ج ٣ ص ١٢٩
مسأله ٥٧- اگر براى يكى از مشاهد وقف نمايد در تعمير و روشنايى و خدمتكارهاى آنجا كه بعضى از كارهاى لازم و متعلق به آنجا را انجام مىدهند، مصرف مىشود. ج ٣ ص ١٢٩
مسأله ٥٨- اگر براى سيدالشهداء عليه السلام وقف نمايد، در اقامه عزادارى آن حضرت از اجرت گوينده و آنچه كه صرف آن در مجلس عزا براى شنوندهها و ديگران متعارف است مصرف مىشود. ج ٣ ص ١٣١
مسأله ٦٤- اگر خانهاى را بر اولادش يا بر اولاد محتاجش وقف نمايد، پس اگر مطلق باشد وقف منفعت است، چنانكه اگر براى آنها روستا يا مزرعه يا دكان و مانند اينها را