ماده ٤٩١: اگر منفعتى كه در اجاره تعيين شده است به خصوصيت آن منظور نبوده مستأجر مى‌تواند استفاده منفعتى كند كه از حيث ضرر مساوى يا كمتر از منفعت معينه باشد.

ماده ٤٩٢: اگر مستأجر عين مستأجره را در غير موردى كه در اجاره ذكر شده باشد يا از اوضاع و احوال استنباط مى‌شود استعمال كند و منع آن ممكن نباشد موجر حق فسخ اجاره را خواهد داشت.

س ١١٤- اجاره دادن زمين وقفى به كسى كه مى‌خواهد در آن مشروب و گوشت خنزير بفروشد چه حكم دارد؟

ج- اجاره محل براى استفاده‌هاى محرم باطل است ولى اگر اجاره براى انتفاع محلل بوده ليكن مستأجر بعداً در آن محل، كار محرم انجام داده و مى‌دهد اجاره صحيح است و مستأجر مكلف است از انتفاع محرم خوددارى نمايد. ج ٢ ف ص ٣٨١

(٢١٧- ٨٢)

س ١١٥- اگر متولى يا ناظم وقف ملكيت وقف يا زمين موقوفه‌اى را براى شغل مزبور در سؤال قبل اجاره دهد آيا اين عمل متولى يا ناظم وقف خلاف ديانت است و خيانت مى‌باشد يا نه؟

ج- حكم همان است كه در بالا ذكر شد و متولى اگر با التفات و توجه موقوفه را براى انتفاع محرم اجاره دهد خلافكار است. ج ٢ ف ص ٣٨١

(٢١٧- ٨٢)

ماده ٤٩٣: مستأجر نسبت به عين مستأجره ضامن نيست به اين معنى كه اگر عين مستأجره بدون تفريط يا تعدى او كلًا يا بعضاً تلف شود مسئول نخواهد بود ولى اگر مستأجر تفريط يا تعدى نمايد ضامن است اگرچه نقص در نتيجه تفريط يا تعدى حاصل نشده باشد.

مسأله ٣٩- عين اجاره شده، در مدت اجاره در دست مستأجر، امانت است؛ بنابراين تلف شدن و معيوب شدن آن را ضامن نمى‌باشد، مگر اينكه تعدى (زياده روى) يا تفريط (كوتاهى) كند. و هم چنين است عينى كه از مستأجر در دست كسى است كه خودش را براى انجام كارى بر روى آن، اجير نموده است؛ مانند لباس براى خياطى و طلا براى ريخته‌گرى، كه در صورتى كه تعدّى و تفريط نكند، ضامن تلف و نقص آن نيست. البته اگر با رنگ كردن يا شستن يا دوختن، حتى با برش آن و مانند اينها آنها را خراب كند ضامن است، اگرچه قصد خراب كردن آن را نداشته باشد، بلكه هر چند كه استاد با