قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ٢٤٣ - فصل اول - در اقسام عقود و معاملات

مسأله ٣٢- اگر آتشى به نيزار و مانند آن بيفتد و آنچه را كه از ملخ در آن است بسوزاند حلال نمى‌شود؛ اگرچه مقصود آتش افروز چنين چيزى باشد. البته اگر بعد از گرفتن آن، به هر نحوى بميرد، حلال است؛ چنانكه اگر فرض شود كه آتش وسيله شكار ملخ است به اينكه اگر آتش روشن شود ملخ‌هايى اطراف آن جمع مى‌شوند و خودشان را در آتش مى‌اندازند، پس آتش را براى اين منظور روشن كند و جمع شوند و به وسيله آن آتش بگيرند، حلال بودن آنها بعيد نيست. ج ٣ ص ٢٥٥

مسأله ٣٣- ملخ مادامى كه در پريدن استقلال پيدا نكرده، حلال نمى‌باشد و آن به نام «دبى» بر وزن «عصا» مى‌باشد و آن ملخى است كه حركت مى‌كند، ولى هنوز بالهايش روييده نشده است. ج ٣ ص ٢٥٥

ماده ١٨٢: مقررات ديگر راجع به شكار به موجب نظامات مخصوصه معين خواهد شد.

قسمت دوم- در عقود و معاملات و الزامات‌

باب اول- در عقود و تعهدات به طور كلى‌

ماده ١٨٣: عقد عبارت است از اينكه يك يا چند نفر در مقابل يك يا چند نفر ديگر تعهد بر امرى نمايند و مورد قبول آنها باشد.

- (ايقاع شبه عقد، ر. ك. ١١٤٦/ مس/ ٣ و ٨، ١١٤٧/ مس/ ١٨).

فصل اول- در اقسام عقود و معاملات‌

ماده ١٨٤: عقود و معاملات به اقسام ذيل منقسم مى‌شوند: لازم، جائز، خيارى، منجّز و معلّق.

ماده ١٨٥: عقد لازم آن است كه هيچ يك از طرفين معامله حق فسخ آن را نداشته باشد مگر در موارد معينه.

ماده ١٨٦: عقد جائز آن است كه هر يك از طرفين بتواند هر وقتى بخواهد فسخ كند.

ماده ١٨٧: عقد ممكن است به يك طرف لازم باشد و نسبت به طرف ديگر جائز.

ماده ١٨٨: عقد خيارى آن است كه براى طرفين يا يكى از آنها يا براى ثالثى اختيار فسخ باشد.