قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ٢٨٧ - مبحث اول - در اقسام شرط
٢- شرط مجهولى كه جهل به آن موجب جهل به عوضين شود.
- بند ١- (چنانچه ماهيت وقف عقد باشد يا ايقاع، شرط خلاف مقتضاى آن، ٧٢/ مس/ ٢٥ ... شرط كند كه قرضهايش ...).
-^^^ ٤١٥/ مس/ ٤.
- بند ٢- ذيل ٤٦٣ گفتارى در نقد و نسيه/ مس/ ١.
- بند ٢- ٤٧٢/ مس/ ٣٨.
- بند ١- ٥٢١/ مس/ ٤.
- بند ١- ٥٣٢/ مس/ ١.
- بند ١- ٥٣٣/ مس/ ١٣.
- بند ١- ٥٥٨/ مس/ ١٤.
- بند ١- ر. ك. ٧٧٤ مس/ ٨ ... و اگر شرط شود كه فروخته شود ....
- (شرط مبطل خاص،^^^ ١٠٧٠- مس/ ١٧).
٢٣٣ بند ١- ر. ك. ٦٩٨ س ١.
٢٣٣- ر. ك. ٤٥٩ س ١٣- ٢.
ر. ك. ٣٤١ س ٨٠.
ماده ٢٣٤: شرط بر سه قسم است:
١- شرط صفت.
٢- شرط نتيجه.
٣- شرط فعل اثباتاً يا نفياً.
شرط صفت عبارت است از شرط راجعه به كيفيت يا كميت مورد معامله.
شرط نتيجه آن است كه تحقق امرى در خارج شرط شود.
شرط فعل آن است كه اقدام يا عدم اقدام به فعلى بر يكى از متعاملين يا بر شخص خارجى شرط شود.
- (شروط صحيحه التزام به جبران خسارت، ر. ك. ١٠- پاورقى- بيمه/ مس/ ٧ و ٩).
- ٦٠/ مس/ ٢٠.
- (شرط برائت از مسئوليت، ر. ك. ٣٢٨/ مس/ ٦).