قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ٨٥ - مبحث دوم - در وقف

ج- وقف جنگلها و مراتع عمومى صحيح نيست. ج ٢ ف ص ٣٣٧

س ١٠- در وقف و حبس فضوليّت جريان دارد يا خير؟

ج- در وقف و حبس جارى نيست. ج ٢ ف ص ٣٣٨

ماده ٥٨: فقط وقف مالى جايز است كه با بقاء عين بتوان از آن منتفع شد اعم از اينكه منقول باشد يا غير منقول، مشاع باشد يا مفروز.

مسأله ٣١- چيزى كه وقف مى‌شود معتبر است كه عين مملوكى باشد كه بتوان از آن با منفعتى كه حلال باشد، به طورى انتفاع برد كه عين آن به صورت قابل توجه باقى بماند و به آن حق ديگرى كه مانع از تصرف باشد تعلق پيدا نكرده باشد و قبض آن ممكن باشد؛ پس وقف منافع و ديون و آنچه كه مطلقاً مملوك نمى‌باشد مانند حرّ يا چيزى كه مملوك مسلمان نمى‌شود مانند خوك و چيزى كه استفاده از آن فقط به اتلاف آن است مانند طعام‌ها و ميوه‌ها و چيزى كه استفاده مقصود از آن منحصر در حرام مى‌باشد مانند آلات لهو و قمار صحيح نيست. و چيزى كه منفعت مقصود از وقف آن حرام باشد ملحق به آنها مى‌باشد، مانند اينكه چهارپا را براى بار شراب، يا دكان را براى حفظ يا فروش شراب وقف نمايد. و همچنين وقف گل براى بوييدن، بنابر اصح صحيح نيست؛ زيرا بقاى آن مورد توجّه نمى‌باشد. و وقف عين رهنى و چيزى كه قبض آن امكان ندارد مانند چهارپاى فرارى، صحيح نيست. و هر چيزى كه استفاده از آن با بقاى عين آن با شرايطش صحيح باشد، وقف آن صحيح مى‌باشد مانند زمينها و خانه‌ها و مزرعه‌ها و لباس‌ها و سلاح و وسايل مباح و درختها و مصحف‌ها و كتابها و زيورآلات و اقسام حيوان حتى سگ مملوك و گربه و مانند اينها. ج ٣ ص ١٢١- ١٢٣

(٦٧- ٢١٧- ٢١٥)

مسأله ٣٢- لازم نيست كه استفاده از عين موقوفه بالفعل باشد، بلكه همينكه در معرض استفاده قرار داشته باشد، ولو بعد از مدتى، كفايت مى‌كند، پس وقف چهارپاى كوچك و نهالهاى كاشته شده‌اى كه بعد از سالها ميوه مى‌دهند، صحيح است. ج ٣ ص ١٢٣

مسأله ٣٣- منفعت مقصود در وقف، اعم از منفعت مقصود در عاريه و اجاره است، پس همه قسم فائده و نتيجه را شامل مى‌شود، بنابراين وقف درختها جهت ميوه آنها و وقف گوسفند جهت پشم و شير و بچه آن، صحيح مى‌باشد. ج ٣ ص ١٢٣