قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ٣٢ - فصل دوم - در اموال منقوله

آن چيده يا درو شده باشد تنها آن قسمت منقول است.

(ميوه روى درخت و زراعت و بذر كاشته شد در بعض موارد از منقولات محسوب مى‌شود ر. ك. ٩٤٧ مس ٩.)

ماده ١٦: مطلق اشجار و شاخه‌هاى آن و نهال و قلمه مادام كه بريده يا كنده نشده است غير منقول است.

- ر. ك. ٩٤٧ مس ٩.

ماده ١٧: حيوانات و اشيائى كه مالك آن را براى عمل زراعت اختصاص داده باشد از قبيل گاو و گاوميش و ماشين و اسباب و ادوات زراعت و تخم و غيره و به طور كلى هر مال منقول كه براى استفاده از عمل زراعت لازم و مالك آن را به اين امر تخصيص داده باشد از جهت صلاحيت محاكم و توقيف اموال جزو ملك محسوب و در حكم مال غير منقول است و همچنين است تلمبه و گاو و يا حيوان ديگرى كه براى آبيارى زراعت يا خانه و باغ اختصاص داده شده است.

ماده ١٨: حق انتفاع از اشياء غير منقوله مثل حق عمرى و سكنى و همچنين حق ارتفاق نسبت به ملك غير از قبيل حق العبور و حق المجرى و دعاوى راجعه به اموال غير منقوله از قبيل تقاضاى خلع يد و امثال آن تابع اموال غير منقول است.

فصل دوم- در اموال منقوله‌

ماده ١٩: اشيائى كه نقل آن از محلى به محل ديگر ممكن باشد بدون اينكه به خود يا محل آن خرابى وارد آيد منقول است.

- ر. ك. ٩٤٧ مس ٩.

ماده ٢٠: كليه ديون از قبيل قرض و ثمن مبيع و مال الاجاره عين‌مستاجره از حيث صلاحيت محاكم در حكم منقول است ولو اينكه مبيع يا عين مستاجره از اموال غير منقوله باشد.

- ر. ك. ٢٦٥، پاورقى «كتاب دين» صدر مس ١.

س ٢٣- اينجانب صنعتكار مى‌باشم؛ بنابر قانونِ طاغوتْ هر كسى مى‌توانست اختراع يا ابتكارى را (به حقّ يا ناحقّ) به نام خود به ثبت برساند، و با انحصار آن به نفع شخص خود بهره‌بردارى كلانى بنمايد، آيا در قانون مقدّس اسلام چنين چيزى درست و مشروع است يا نه؟ و اگر كسى بخواهد اختراع كس ديگرى را به نام خود بسازد و به جامعه‌