قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ٥٣٣ - مبحث اول - در اجاره اشياء

مسأله ١٤- اگر براى موجر يا مستأجر «غبن» ظاهر شود حق خيار غبن دارد مگر اينكه سقوط آن شرط شده باشد. ج ٢ ص ٤٩٥

(٤١٦)

ماده ٤٧٩: عيبى كه موجب فسخ اجاره مى‌شود عيبى است كه موجب نقصان منفعت يا صعوبت در انتفاع باشد.

ماده ٤٨٠: عيبى كه بعد از عقد و قبل از قبض منفعت در عين مستأجره حادث شود موجب خيار است و اگر عيب در اثناء مدت اجاره حادث شود نسبت به بقيه مدت خيار ثابت است.

ماده ٤٨١: هرگاه عين مستأجره به واسطه عيب از قابليت انتفاع خارج شده و نتوان رفع عيب نمود اجاره باطل مى‌شود.

ماده ٤٨٢: اگر مورد اجاره عين كلى باشد و فردى كه موجر داده معيوب درآيد مستأجر حق فسخ ندارد و مى‌تواند موجر را مجبور به تبديل آن نمايد و اگر تبديل آن ممكن نباشد حق فسخ خواهد داشت.

- ر. ك. ٤٧٨/ مس/ ١٣.

ماده ٤٨٣: اگر در مدت اجاره عين مستأجره به واسطه حادثه كلًا يا بعضاً تلف شود از زمان تلف نسبت به مقدار تلف شده منفسخ مى‌شود و در صورت تلف بعض آن مستأجر حق دارد اجاره را نسبت به بقيه فسخ كند يا فقط مطالبه تقليل نسبى مال الاجاره نمايد.

مسأله ٢١- اگر عين مستأجره، قبل از قبض كردن مستأجر تلف شود، اجاره باطل مى‌شود. و هم چنين است بعد از قبض كردن بدون فاصله قابل توجّه، يا قبل از آمدن زمان اجاره. و اگر در اثناى مدت تلف شود اجاره نسبت به بقيه مدت باطل مى‌شود و از اجرت به مقدارى كه مقابل آن مى‌باشد برمى‌گردد، اگر نصف باشد، نصف و اگر يك سوم باشد، يك سوم و به همين صورت. اين در وقتى است كه اجرت عين به حسب زمان مساوى باشد، ولى اگر متفاوت باشد، نسبت آن ملاحظه مى‌شود، مثلًا اگر اجرت خانه در زمستان دو برابر اجرت آن در ساير فصول باشد (و به مدت ٦ ماه اجاره داده شود) و از مدت اجاره سه ماهه زمستان باقى مانده باشد به دو سوم اجرت قرارداد شده رجوع مى‌شود و يك سوم در برابر آن مقدار از مدت كه گذشته قرار مى‌گيرد. و همين‌طور است حال در هر موردى كه در اثناى مدت اجاره به سببى از اسباب، فسخ كنند يا اجاره منفسخ‌