المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٦٦٥ - تعليق و الغاء در افعال قلوب

همچنين است تعلّم.

شارح گويد:

يعنى « تعلّم » نيز مانند هب تنها بصيغه امر هميشه استعمال مى‌شود.

مصنّف گويد:

و براى غير ماضى از ماسواى هب و تعلّم قرار بده آنچه را كه براى ماضى آنها دانسته شد.

شارح گويد:

مقصود از غير ماضى فعل مضارع و مثل آن (امر، نهى، جحد، اسم فاعل و اسم مفعول و ديگر مشتقّات) مى‌باشد و ضمير در « كلّما له» به ماضى راجع بوده و كلمه « زكن » بصيغه ماضى مجهول يعنى « علم » و مراد از « كلّما له» نصب به دو مفعولى است كه در اصل مبتداء و خبر بوده و نيز جواز تعليق و الغاء مى‌باشد.

قوله: و نحوه: يعنى و نحو المضارع.

قوله: من سوا هما: يعنى سوا هب و تعلّم.

قوله: من نصبه مفعولين: ضمير در « نصبه » به ماضى راجع است.

متن: «٢١١»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

جوّز: فعل امر حاضر، متعدّى، ضمير فاعلى در آن مستتر است باستتار وجوبى.

الالغاء: مصدر، مفعول براى « جوّز ».

لا: حرف عاطف.