المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٦١٣ - حكم ماء كافه

مى‌باشد، مانند قول شاعر:

( بدرستيكه هلاك‌شونده است هرپاى برهنه و كفشدارى).

شاهد در « ان » بوده كه مخفّفه است و اسمش ضمير شأن بوده و جمله « هالك الخ» خبرش مى‌باشد.

و گاهى اسم آن ظاهر شده كه در اين صورت واجب نيست خبرش جمله باشد مانند قول شاعر:

( يعنى بدرستيكه تو بهار بوده و نيز بارانى هستى روياننده علفها).

شاهد در خبر « انك » است كه جمله نبوده بلكه مفرد مى‌باشد يعنى « ربيع ».

قوله: فيوصل بها: ضمير در « بها » به ان مخفّفه راجع است.

قوله: و الغالب كونه بلفظ الماضى: ضمير در « كونه » به فعل ناسخ راجع است.

قوله: و ان كانت لكبيرة: آيه (١٤٣) از سوره بقره.

قوله: و ان يكاد الّذين كفروا الخ: آيه (٥١) از سوره قلم.

قوله: و لا يبطل عملها: يعنى عمل انّ مخفّفه.

قوله: لانّها اشبه بالفعل منها: ضمير در « لانّها » به انّ مفتوحه و در « منها » به مكسوره عود مى‌كند.

قوله: قاله فى شرح الكافية: ضمير منصوبى در « قاله » به اشبه بودن آن مفتوحه از انّ مكسوره بفعل راجع است.

متن: «١٩٥ ، ١٩٤»