المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٥٢٥ - موارد اطراد و شيوع زائد واقع شدن كان

قوله: و بعد ان المصدريّة الخ:

مؤلّف گويد:

كوفيّون گفته‌اند: ان مفتوحه بمعناى ان مكسوره يعنى شرطيّه است فلذا در بيت عبّاس بن مرداس كلمه « امّا » را شرطيّه معنا نموده‌اند.

قوله: تعويض ما عنها: ضمير در « عنها » به كان عود مى‌كند.

قوله: بعد حذفها: يعنى حذف « كان ».

قوله: ثمّ كان له: ضمير در « له » به اختصار برمى‌گردد.

قوله: و ادغمت النّون فيها: ضمير در « فيها » به ميم « ما » راجع است.

قوله: و مثله: يعنى و مثل المثال المذكور.

متن: «١٥٧»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

من: حرف جارّ.

مضارع: مجرور به « من » متعلّق است به « يحذف ».

لام: جارّه.

كان: مجرور به « لام » متعلّق به « استقرّ » ، صفت است براى « مضارع ».

منجزم: بصيغه اسم مفعول، صفت است براى « مضارع ».

يحذف: فعل مضارع، مجهول، معرب.

نون: نائب فاع است براى « يحذف ».

واو: حاليّه.

هو: مبتداء.