المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٩٢٥ - شروط مفعول له

متن: «٣٠٤»

تجزيه و تركيب‌

فاء: عاطفه.

انصبه: فعل امر حاضر و ضمير مستتر در آن فاعلش و ضمير منصوبى مفعولش مى‌باشد.

باء: حرف جرّ.

ال: اسم موصول، مجرور به « باء » ، متعلّق به « انصب ».

واقع: اسم فاعل، صله براى « الف و لام».

فيه: جارّ و مجرور، متعلّق به « واقع ».

مظهرا: اسم مفعول، خبر براى « كان ».

كان: از افعال ناقصه و اسمش مستتر در آن است كه به « الواقع فيه» راجع است.

واو: عاطفه.

الّا: مركّب است از ان شرطيّه و لاء نافيه يعنى و ان لا يكون مظهرا.

فاء: رابط جواب.

انوه: فعل امر حاضر و ضمير فاعلى در آن مستتر و ضمير منصوبى مفعولش مى‌باشد.

مقدّرا: مفعول دوّم براى « انو ».

ترجمه:

پس نصب بده مفعول فيه را با آنچه در آن واقع شده و ظاهر مى‌باشد و اگر ظاهر نيست پس آنرا در نيّت مقدّر بگير.