المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٩٠٦ - موارد وجوب حذف عامل مفعول مطلق

ه: ضمير متّصل منصوب، مفعول براى « يدعون ».

مؤكّدا: بصيغه اسم فاعل، مفعول دوّم براى « يدعون ».

لام: جارّه.

نفس: مضاف، مجرور به لام، متعلّق به « مؤكّدا ».

ه: مضاف اليه براى « نفس ».

او: عاطفه.

غيره: مضاف و مضاف اليه، معطوف به « نفسه ».

فاء: عاطفه.

المبتداء: مبتداء.

ترجمه:

برخى از مصادرى كه عاملشان حذف ميشود به « مؤكّد لنفسه يا لغيره» خوانده ميشود.

متن: «٢٩٦»

تجزيه و تركيب‌

نحو: خبر براى « المبتداء » ، مضاف و مضاف اليهش « قولك » است كه حذف شده.

له: جارّ و مجرور، متعلّق باستقرّ، خبر مقدّم.

علىّ: جارّ و مجرور، متعلّق باستقرّ، حال.

الف: اسم، نكره، مبتداء و مجوّز ابتدائيّت در آن اينستكه خبرش ظرف است و برآن مقدّم گرديده.

عرفا: مفعول مطلق و عاملش فعل محذوف مى‌باشد و تقدير كلام: له علىّ الف اعترفت اعترافا مى‌باشد.