المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٨٢٦ - موارد رجحان رفع اسم مشتغل

ذا: بمعناى « صاحب » ، صفت است براى « وصفا » ، مضاف.

عمل: مضاف اليه براى « ذا ».

باء: بمعناى « مع ».

الفعل: مجرور بباء، متعلّق است به « سوّ ».

ان: حرف شرط.

لم: حرف جازم.

يك: مجزوم به « لم » و در اصل « لم يكن» بوده و بعد نونش را جوازا اسقاط كردند، فعل شرط، فعل تامّه.

مانع: اسم فاعل، فاعل است براى لم يك.

حصل: فعل ماضى، مفرد مذكّر، صفت است براى « مانع ».

ترجمه:

و در اين باب وصفى را كه صاحب عمل است با فعل مساوى قرار بده اگر مانعى حاصل نباشد.

متن: «٢٦٦»

تجزيه و تركيب‌

واو: بمعناى استيناف.

علقة: اسم، مصدر، نكره، مبتداء و مجوّز ابتدائيّت آن اينستكه برايش صفت آورده‌ايم.

حاصلة: صفت است براى « علقه ».

باء: جارّه.

تابع: اسم فاعل، مجرور به باء، متعلّق به حاصلة.

كاف: جارّه بمعناى تشبيه.

علقة: مجرور به كا، متعلّق به استقرّ، خبر براى « علقه ».