المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٨٠٧ - مورد ديگر براى اسم واجب الرفع

كه در اين سه مثال رفع زيد و خالد و عبد اللّه واجب است زيرا در مثال اوّل فعل يعنى « رأيته » پهلوى « هل » و در مثال دوّمى بعد از « ما » و در مثال سوّمى پس از « ان » قرار گرفته و اين سه حرف صدارت طلب مى‌باشند باينمعنا كه ماقبل آنها معمول براى بعدشان نمى‌تواند قرار بگيرد.

متن: «٢٦٠»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

اختير: فعل ماضى، مجهول، از باب افتعال.

نصب: اسم، نائب فاعل براى « اختير ».

قبل: اسم، ظرف، مضاف، متعلّق به « اختير ».

فعل: مضاف اليه براى « قبل » ، موصوف.

ذى: اسم بمعناى « صاحب » ، مضاف.

طلب: مضاف اليه براى « ذى ».

واو: عاطفه.

بعد: اسم، ظرف، مضاف، متعلّق به « اختير ».

ما: موصوله، مضاف اليه براى « بعد ».

ايلائه: مضاف و مضاف اليه، مبتداء.

الفعل: مفعول براى « ايلائه ».

غلب: فعل ماضى، ثلاثى مجرّد، لازم، خبر است براى « ايلائه » و جمله اسميّه صله براى « ما ».

ترجمه:

و نصب اسم سابق قبل از فعل طلب و بعد از كلمه‌اى كه فعل غالبا