المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٧٦٠ - علامت فعل مجهول

ترجمه:

و حرف متّصل به آخر را در فعل مضارع مفتوح قرار بده مانند كلمه « ينتحى » كه فعل مضارع معلوم بوده و در آن « ينتحى » گفته مى‌شود.

متن: «٢٤٥»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

الثّانى: مفعول است براى عامل مقدّر كه « اجعله » مفسّر آن مى‌باشد.

التّانى: اسم فاعل، صفت است براى « الثّانى ».

تا: مضاف، مفعول براى « التالى ».

المطاوعه: مضاف اليه براى « تاء ».

كاف: حرف جارّ، مبنى.

الاوّل: مجرور به كاف، جارّ و مجرور متعلّق است به عامل مقدّر.

اجعله: فعل و فاعل و مفعول.

باء: جارّه.

لا: نفى جنس.

منازعه: اسم لاء و خبرش محذوف است.

ترجمه:

و حرف دوّم از فعل مجهول را كه بعد از تاء مطاوعه واقع شده همچون حرف اوّلش قرار بده بدون اينكه بين ادباء نزاعى باشد.

شرح عربى:

( و اجعله) اى المتّصل بالآخر (من) فعل (مضارع منفتحا كينتحى المقول فيه) اذا بنى لما لم يسمّ فاعله (ينتحى) و كيضرب و يد حرج و يستخرج‌

( و) الحرف (الثّانى التّالى) اى الواقع بعد (تا المطاوعه كالاوّل اجعله)