معرفت ممنوع گشت؟ در برخى از تفاسير، اين شجره به درخت انگور، خرما، ليمو، خوشه گندم و... تفسير شده، در حالى كه همگى بركت ورحمت هستند. آنچه براى ما مهّم است، اين است كه بدانيم مصالحى در دورى جستن از آن نهفته بود، گويى بهره گيرى از آن، آثار وضعى خاصى داشت كه در آينده به آن اشاره خواهيم كرد.

خداوند نه تنها او را از نزديكى به شجره، نهى كرد وآثار سوء آن را با جمله (لِتَشْقى) بيان نمود، بلكه عواملى كه مى توانست او را به اين پرتگاه بكشاند نيز معرفى كرد وگفت:«اى آدم! اين (شيطان) دشمن تو وهمسرت مى باشد، پس شما را از بهشت بيرون نكند» چنانكه مى فرمايد: (إنَّ هذا عَدُوٌّ لَكَ وَ لِزَوجِكَ فَلا يُخْرِجَنَّكُما مِنَ الجَنَّةِ) (طه /١١٧).

٣ـ وسوسه شيطان وپيامد آن

شيطان همان طورى كه در گفتگوى خود با خدا بيان كرده بود، در كمين آدم وهمسر او نشست ودشمنى خود را از طريق تشويق آنان، به بهره گيرى از آن درخت، اعمال كرد. دستاويز او اين بود كه بهره گيرى از آن درخت، مايه جاودانگى در بهشت خواهد بود; وبه اين اكتفا نكرد وسوگند خورد كه من ناصح وخير خواه شما مى باشم. قرآن اين نيرنگ شيطانى را چنين بيان مى كند:(فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطانُ لِيُبْدىَ لَهُما ما وُرِىَ عَنْهُما مِنْ سَوآتِهِما وَقَالَ ما نَهاكُما رَبُّكُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ إلاّ أنْ تَكُونا مَلَكَينِ أو تَكُونا مِنَ الخالِدينَ * وقاسَمَهُما إنّى لَكُما لَمِنَ النّاصِحِينَ). (اعراف/٢٠ـ٢١) «شيطان آدم وحوا را وسوسه كرد، تا اعضاى ناخوشايند پنهان شده آنان را آشكار سازد وبه آنان گفت: پروردگارتان شما را از اين درخت نهى نكرده است، مگر براى اينكه فرشته نباشيد ويا اينكه حيات جاودانه پيدا نكنيد و براى آنان سوگند ياد كرد كه من براى شما ناصحى مشفق هستم.»

در اينجا دو مطلب، مى تواند مبيّن كيفيّت فريب خوردن آدم باشد: