اسحاق فرزند ابراهيم نهمين [١] پيامبرى است كه قرآن از او نام مى برد و از زندگانى او چيزى بازگو نمى كند، همين قدر نام او در قرآن هفده بار [٢] آمده است واز مجموع آيات استفاده مى شود كه او كوچكتر از اسماعيل بوده وولادت او قبلاً به وسيله فرشتگان به ابراهيم نويد داده شده است وقرآن او را نبىّ صالح معرفى مى كند ومى فرمايد:(وَ بَشَّرْنَاهُ بِإِسْحقَ نَبِيَّاً مِنَ الصَّالِحِينَ) (صافات/١١٢) و در جاى ديگر مى فرمايد:(وَ وَهَبْنا لَهُ إسْحَاقَ وَ يَعْقُوبَ نَافِلَةً وَ كُلاً جَعَلْنا صَالِحِينَ) (انبياء/٧٢) «ما به ابراهيم اسحاق و(فرزند زاده اش) يعقوب را (به عنوان) پاداش مضاعف بخشيديم. كلمه «نافلة» به معناى فزونى است، زيرا ابراهيم از خدا فرزند خواسته بود; چنانكه آيه (رَبِّ هَبْ لى مِنَ الصَّالِحِينَ)(صافات/١٠٠) از آن حكايت مى كند. در اين قسمت كافى بود كه خدا اسماعيل را به او عطا نمايد; ولى خدا علاوه بر اسماعيل، اسحاق و فرزندزاده اش يعقوب را نيز به او داد.

بنابر اين كلمه«نافلة» بيانگر اوصاف اسحاق ويعقوب است.

ونيز در باره او مى فرمايد: (وَ بارَكْنا عَلَيْهِ وَ عَلَى إِسْحقَ)(صافات/١١٣) «به ابراهيم و اسحاق بركت بخشيديم.»

***