منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٤٩

ترجمه آيات

١ـ گفتند: چه كسى اين كار را در باره خدايان ما انجام داده است؟ به راستى كه او از ستمگران است.

٢ـ گفتند: از جوانى به نام ابراهيم، شنيده ايم كه به بتها بد مى گفت!

٣ـ گفتند: او را در برابر ديدگان مردم حاضر كنيد تا بر اين مطلب گواهى دهند.

٤ـ (ابراهيم را آوردند) گفتند: آيا اى ابراهيم تو اين كار را در حقّ خدايان ما انجام داده اى؟

٥ـ گفت: بلكه بزرگ بتها اين كار را انجام داده است، از خود آنها بپرسيد اگر سخن مى گويند!!

٦ـ آنان به وجدان ودرون خود بازگشتند وگفتند: شما مردم، ستمكاريد.

٧ـ سپـس سر به زير افكندندو به ابراهيم گفتند: تو مى دانى كه اينها سخن نمى گويند.

٨ـ ابراهيم گفت:اگر چنين است چرا خدا را رها كرده چيزهايى را كه نه به شما سود مى رسانند و نه زيان! مى پرستيد؟

٩ـ واى بر شما وآنچه كه جز خدا مى پرستيد، چرا نمى انديشيد؟

١٠ـ وقتى آگاه شدند كه اين كار را ابراهيم انجام داده است به سرعت سراغ او رفتند.

١١ـ ابراهيم گفت: چرا چيزى را كه مى تراشيد مى پرستيد.

١٢ـ خدا شما را واين بتهايى كه ساخته ايد، آفريده است.

هيئتى انتخاب شدند، تا از ابراهيم باز جويى كنند. ميان آنان و ابراهيم پرسشها و پاسخهايى رد و بدل شد كه به اين شرح است:

١ـ هيئت داوران:ابراهيم! آيا تو اين كار را كرده اى؟(ءَأنْتَ فَعَلْتَ هذا بِآلِهَتِنا يا إبْرَاهِيمُ).